ملخ

قارچ فوزاریوم و تاثیر آن بر کیفیت گندم

 

 

چالوشی ، مدیر کنترل کیفی شرکت غله و خدمات بازرگانی منطقه 8 اعلام کرد :

 با عنایت به بررسی و نتایج آزمایشات انجام یافته در بعضی از مزارع گندم مناطق استان اردبیل ، به خصوص دشت مغان ؛ آلوده به قارچ فوزاریوم می باشد که در اثر این قارچ ، گندم نامرغوب با دانه های ریز و چروکیده ، وزن هزار دانه آن کم و هکتولیتر پایین بوجود می آید ، که اغلب دانه های آلوده به قارچ فوق چروکیده ، سبک و متمایل به رنگ خاکستری با ظاهری مات و کدر و یا مایل به صورتی می باشد که دانه های به ظاهر سالم نیز اغلب دارای آلودگی بوده و رنگ زرد کهربایی خود را از دست داده و به رنگ قهوه ای کدر و مات مایل به صورتی می گرایند .

وی افزود : این بیماری نه تنها باعث از دست رفتن کیفیت و راندمان محصول می شود بلکه با ایجاد توکسین قارچی ، عوارض خطرناکی را برای انسان و حیوانات به دنبال دارد .
 

 

چالوشی ادامه داد : با عنایت به تشکیل کارگاههای آموزشی برای مسئولین کنترل کیفی واحدهای آرد سازی و مراکز ذخیره سازی بخش خصوصی و آشنایی آنها با مشخصات کیفی گندم های قارچ زده از واحدهای آرد سازی و بخش خصوصی درخواست نمود در خرید گندم از مناطق فوق دقت عمل بیشتری معمول گردد تا از ورود گندم های آلوده قارچی به استان و چرخه مصرف جلوگیری گردد .

فوزاریوم سنبله گندم Fusarium Head Blight

فوزاریوم سنبله گندم (Fusarium Head Blight)

این بیماری به اسامی مختلفی از جمله ؛ بلایت فوزاریومی سنبله، بلایت سنبله، سفید شدن سنبله، اسکب گندم (Wheat Scab) ، کپک صورتی یا اسکب صورتی، بیماری Tombstone و بیماری Fusarium glume spot شناخته شده و نامگذاری گردیده است.
 
نشانه‌های بیماری

نخستین نشانه آلودگی سنبله‌ها، ایجاد یک لکه کوچک آبسوخته و کم و بیش قهوه‌ای رنگ، در قاعده یا وسط گلوم یا روی محور سنبله است. سپس این آبسوختگی و بیرنگ شدن از نقطه آلودگی در تمام جهات گسترش می‌یابد. آلودگی ممکن است فقط سنبلچه‌های منفرد یا کل سنبله را در برگیرد. در امتداد لبه گلومها و یا در قاعده سنبلچه‌ها رشد میسلیومی صورتی تا قرمز رنگ به حالت کرکی بوضوح دیده می‌شود. دانه‌های گندم سنبلچه‌های آلوده اغلب چروکیده، تیره رنگ ، پوک و لاغر می‌باشند. سنبلچه‌های آلوده قبل از بلوغ سفید رنگ می‌شوند. در صورتی که هوای گرم و مرطوب ادامه یابد، سنبلچه‌های روی سنبله‌هایی که زود آلوده شده‌اند هنگام برداشت محصول با ظهور پریتسیوم‌های آبی - سیاه، خالدار می‌شوند).

  

 

مشاهده کامل موضوع در ادامه مطلب

ادامه نوشته

آفات وبیماریهای سبزی وصیفی

مقدمه

امروزه با توجه به اینکه فوائد واهمیت سبزی تاحد پیشگیری از بیماریهایی چون سرطان تشخیص داده شده ، مصرف آن برای عموم افراد نه تنها مفید بلکه الزامی است.

ازجمله اهداف تولید سبزیجات درمنزل عبارتند از:

1-      دراختیارداشتن سبزی تازه

2-      تهیه سبزی به قیمت ارزانترازبازار

3-      داشتن یک سرگرمی بعد ازفراغت ازکارهای خسته کننده روز

برای مهیا کردن زمین وکشت سبزی نکات زیر را باید مورد توجه قرارداد:

1-      زمین باید غنی ازمواد غذایی باشد که با تعویض خاک باغچه واضافه کردن کود حیوانی وآلی می توان آن را اصلاح کرد.

2-      زمین مورد نظرجهت کشت سبزیجات به منظوراستفاده بیشترازنورآفتاب بهتراست که  زیرسایه درختان  نباشد.

3-      محل باغچه باید جهت آبیاری به آب دسترسی داشته باشد.

4-      زمین حتی الامکان نزدیک منزل باشد.

5-      به منظور استفاده بیشترازنور آفتاب بهتراست که زمین روبه جنوب باشد.

6-      محل سبزیکاری باید ازدسترس حیوانات مصون باشد که برای این کارباید ازسیم خاردار یا حصاراستفاده کرد.

انواع آفات سبزیجات 

1-   شته وتریپس

نشانه های آفت زدگی:

پیچیدگی برگ ، پژمردگی وضعف برگ ، تغییررنگ برگ ، کوچک ماندن میوه

مبارزه

جهت مبارزه میتوان ازسموم شیمیایی به شرح زیراستفاده کرد:

 

ردیف	نام سم	میزان استفاده (درصدمتر)	زمان استفاده	نحوه استفاده
1	ددواپ(دیکلرووس)	20 سی سی در20 لیترآب	به محض بروزاولین علائم	محلولپاشی

 

2-   آبدزدک

نشانه های آفت زدگی

این آفت با حمله به طوقه وریشه گیاهان  باعث مرگ گیاه می شود.

مبارزه :

- روش زراعی:

 شخم زدن زمین- غرقاب نمودن زمین

- روش شیمیایی:

200 تا 300 گرم سوین را با 10 لیترآب مخلوط کرده سپس 5 کیلوگرم سبوس را به آن اضافه می کنیم ودرهنگام شب بعد ازآب آبیاری طعمه ها را درروی زمین قرارمی دهیم .(مقدارتوصیه شده سم برای هزارمترمی باشد.)

                                                   

3-   راب وحلزون

خسارت آن اقتصادی نمیباشد ولیکن میتوان به مبارزه مکانیکی به صورت جمع آوری آفات ازسطح مزرعه پرداخت.

 

بیماریهای سبزیجات

 

1-   سفیدک سطحی جالیز

نشانه های بیماری:

اولین علائم بیماری به صورت لکه های کوچک سفید روی برگها وساقه ها تشکیل شده وسطح آنها را گرد سفید رنگی فرا میگیرد وبه زود ی توسعه می یابد وظرف مدت کوتاهی پوشش قارچی هردوسطح برگ را فرا می گیرد. برگهای مبتلا سفید ، خشک وشکننده شده ومخصوصا درمورد برگ هندوانه لکه ها بزودی قهوه ای رنگ می گردند. دربوته های مبتلا میوه ها زودتر ازموعد مقرررسیده با فت آنها نرم می گردد.علاوه براین گوشت میوه بی مزه ومواد جامد محصول درآنها بطورقابل ملاحظه ای کم می گردد. ممکن است میوه ها به مرحله برداشت نرسیده وکوچک باقی بمانند.

این بیماری دردرجه حرارت 20 تا 24 درجه سانتیگراد به سرعت گسترش می یابد. انتشاراین بیماری ارتباط چندانی با رطوبت وآبیاری ندارد.اولین نشانه های بیماری درسطح زیرین برگها وبیشتردرقسمتهایی اززمین که درسایه قراردارند ویا بوته ها متراکم کاشته شده اند شروع میشود.برگهای بوته ها مخصوصا 16 تا 23 روزبعد ازتشکیل حداکثرحساسیت را دربرابربیماری دارند ولی برگهای خیلی جوان به بیماری مقاوم هستند.

مبارزه

برای مبارزه شیمیایی با این بیماری ازسموم زیر میتوان استفاده کرد:

ردیف	نام سم	میزان استفاده(درصدمتر)	زمان استفاده	نحوه استفاده
1	گل گوگرد	200 تا 300 گرم	قبل ازبروز نشانه ها	گردپاشی
2	کاراتان	20 سی سی در20 لیترآب	به محض بروزنشانه ها	محلول پاشی

 

2-   سفیدک داخلی جالیز

نشانه های بیماری

درسطح رویی برگ لکه های قهوه ای کم رنگ تشکیل میشود، درحالیکه سطح زیرین برگ درمقابل همین لکه ها پوشش خاکستری مایل به بنفش که اجتماعی ازاندامهای عامل بیماری می باشد تشکیل می گردد.به مروربا افزایش شدت بیماری تعداد لکه های برگها نیززیادترشده ، بالاخره بعلت خشک شدن لکه ها برگها نیزخشک شده وبوته منظره سوختگی به خود می گیرد.درحرارت 18 درجه ورطوبت بالا آلودگی سریعا گسترش می یابد .

مبارزه

برای مبارزه شیمیایی با این بیماری ازسموم زیر میتوان استفاده کرد:

ردیف	نام سم	میزان استفاده (درصدمتر)	زمان استفاده	نحوه استفاده
1	توپاس	5سی سی در20 لیترآب	به محض بروزاولین علائم	محلولپاشی

برای مبارزه علیه این بیماری ازسموم دیگری همچون زینب ، مانب و مانکوزب نیزمیتوان استفاده کرد.

                                                  

 

  3-   بیماری آبله ای شدن برگ جالیز

نشانه های بیماری:

دراین بیماری برگها اغلب دارای حالت موزائیک مانند و لک وپیس می باشند.سطح میوه ها نیزابلق(دورنگ) ، اندازه آنها کوچک ودارای طعم بیمزه هستند. بی قرینگی برگ نسبت به رگبرگ اصلی ، کم شدن فاصله بین رگبرگها وعدم رشد بوته ازعلائم بیماری است.

انتقال این بیماری به وسیله عصاره گیاه وهمچنین به وسیله حشرات مکنده ازجمله شته ها انجام میشود ولیکن ازطریق بذرقابل انتقال نمیباشد.

مبارزه

بهترین راه مبارزه با این بیماری کشت ارقام مقاوم است . راه دیگرمبارزه کندن تمام علفهای هرز مزرعه جالیزقبل ازبذرکاری است. چون اگربرگهای اولیه جالیزظاهرشوند شته ها میتوانند ازعلفهای هرز آلودگی را به جالیزمنتقل کنند.

به طورخلاصه عملیات مبارزه شامل مراحل زیراست:

1-      قبل ازکاشت جالیز، مزرعه باید ازوجود علفهای هرزکاملا پاک شود.

2-      با شته های درختان میوه ومزارع اطراف جالیزباید مبارزه کرد.

3-      مزرعه را بازدید نموده واولین بوته های آلوده را کنده وزیرخاک دفن کرد.

4-      استفاده ازسموم تجویزشده توسط کارشناسان .

4- بیماری بوته میری جالیز

نشانه های بیماری

بارزترین نشانه بیماری ، فرورفتگی نسج گیاه درمحل حمله قارچ عامل بیماری است.محل این فرورفتگی ابتدا سفت ونمدی بوده وبتدریج نرم میشود وبه این میماند که این قسمت را تحت فشاریا حرارت له کرده وفشرده باشد.

اولین علائم روی میوه ای که درسطح خاک مرطوب قرارگیرد، با یک لکه کوچک گرد فرورفته آبکی وبرنگ سبزتیره باقطرحدود یک سانتیمترخودنمائی می کند. ازویژگیهای خاص بیماری این است که بوته ها بدون اینکه کمترین عارضه ای ناشی اززردی وپژمردگی داشته باشند درهمان حالت کاملا سبزوشاداب درمدت کوتاهی ازپای درمی آیند.

  

مبارزه

ردیف	نام سم	میزان استفاده (درصدمتر)	زمان استفاده	نحوه استفاده
1	مانکوزب	10 گرم	-	محلول درآب آبیاری

تنشهای محیطی

 

برخی تنشهای محیطی منجربه بروز علائم خاصی روی گیاهان میگردند که ممکن است بیماری یا آفت تصورشودازجمله:

- سفید شدن سطح گوجه فرنگی به علت آفتاب سوختگی

- ترک برداشتن سطح میوه گوجه فرنگی به علت تنش رطوبتی وبه هم خوردن نظم آبیاری

- زگیل مانند شدن سطح میوه خیاربه علت تنش رطوبتی ودمایی

 - بد شکل شدن میوه خیار به علت تنشهای رطوبتی

موارد ذکرشده تنها با مراقبت ورعایت دورآبیاری قابل کنترل بوده وروش مبارزه شیمیایی ندارند.

 

نکته :

تولید کننده عزیزدرمورد مصرف سموم شیمیایی درمزارع سبزی وصیفی بسیاردقت نمایید. اکثرسموم شیمیایی پس ازمصرف ماندگاری خود را برمحصول تا چندین روزوحتی یک ماه حفظ می کنند بدین منظورسعی نمایید:

1-      تا حد امکان ازمصرف سموم شیمیایی درسبزی وصیفی خودداری نمایید.

2-   سموم شیمیایی را قبل ازبرداشت محصول استفاده نکنید.درصورت استفاده اجازه دهید تا دوره کارنس(ماندگاری سم درمحصول) که برروی قوطی سم درج شده ، پایان یافته سپس محصول را ازمزرعه جمع آوری کنید.

منابع:

1-      کتاب بیماریهای گیاهان زراعی ، دکتربهداد

2-      کتاب آفات وبیماریهای گیاهی ، دکتربهداد

دانلود تصاوير بيماريهاي گياهي

http://cid-8bd080f02194f43a.skydrive.live.com/self.aspx/Public/plant%20pathology.zip

تصاویری از بیماریهای گیاهی

 

 

لکه برگي باکتريايي Erwinia leaf spot

 

 

 

زيان حاصل از بوتريتيسBotrytis damage

کمبود کليسيم calcium deficiency

 

بيماريهاي زنبق
پوسيدگي پي تيومي ريشه - Pythium root rot

سوختگي برگها و گلبرگها در اثر بوتريتيس - Botytis petal and leaf blight

 

سوختگي گلبرگها در اثر قارچ اسکلروتينيا sclerotinia petal blight

سرمازدگي cold damage

پوسيدگي فوزاريومي ريشه و ساقه fusarium root and stem rot

آفتاب سوختگي - Sunburn damage

پوسيدگي باکتريايي ساقه Erwinia stem rot

  لکه برگي قارچي Leptoshpaeria leaf spot

آنتراکنوز Anthracnose

سميت ناشي از نيتروژن Nitrogen toxicity

پوسيدگي پي تيومي ريشه pythium root rot

زنگ سفيد White rust

گال طوقه Crown gall

پوسيدگي فيتوفترايي Phytophthora rot

 

نماتد مولد غده ريشه Root knot namatod

سفيدک پودري Powdery mildew

ويروس لکه پژمردگي گوجه فرنگي Tomato spoted wilt virus

 

دانلود عکس های بیماری های گیاهی

 

{{بیش از ۶۰ عکس مهم بیماری شناسی گیاهی}}

توجه :حتما از اینترنت پرسرعت استفاده کنید(چون که سخت دانلود میشه )

دانلود کنید

حشرات دارویی

تحقیقات علمی اخیر در چین نشان داده است که مواد موجود در بدن نوع خاصی از مورچه ها به نام ( پولیر ها چیزو ویستیا )باعث افزایش طول عمر خرگوش ها شده است.  به گزارش BBC قرن ها ست که این مورچه برای تقویت سیستم ایمنی توسط چینی ها در تبت به عنوان یک نوشیدنی دارویی مورد استفاده قرار می گیرد .  دکتر جان ویکنیسن محقق دانشگاه می گوید: این مورچه ها مقداری عنصر روی در بدن خود دارند و این عنصر هم در برخی موارد به عنوان عامل یک انتی اکسیدان عمل می کند.  او همچنین اضافه می کند اگر چه خوردن حشرات در نقاط مختلفی در آفریقا ، آسیا و استرالیا رایج است اما عصاره ی این مورچه به تازگی در کالیفرنیا به عنوان یک داروی توهم زا و در بریتانیا  به عنوان یک ماده ی تقویت کننده در حال رواج است.  به این ترتیب باید در کنار گیاهان دارویی منتظر انواع و اقسام حشرات دارویی هم باشید.   منبع: New Scientist

 

افزایش طغیان کنه‌ها در پی پدیده گرد و غبار در کشور

گزارش خبرنگار «علمی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دکتر حسن عسگری که ریاست دو کانون هماهنگی دانش و صنعت تولید فرآورده های کنترل بیولوژیک و آفت‌کش‌ها را نیز عهده‌دار است در حاشیه نوزدهمین کنگره گیاه پزشکی کشور در جمع خبرنگاران گفت: هدف از تشکیل کانون‌ها این است که ارتباط منطقی بین پژوهشگرانی که دانش فنی تولید می‌کنند و صنعتگرانی که به تولید انبوه می‌پردازند برقرار شود.

وی تصریح کرد: در این راستا تیم مدیریتی کانون متشکل از دستگاه‌های اجرایی از جمله وزارت صنایع و معادن، تولیدکنندگان، ‌انجمن هایی که مرتبط با تولیدات گیاهی و محققانی که در این عرصه فعالیت می‌کنند تشکیل شده است که به کمک این‌ها دانش فنی را گرفته به صنعت منتقل شود که در قالب نقشه راهی باشد که امیدوارم تا پایان سال جاری نقشه راه تولید فرآورده‌های بیولوژیک تدوین شود.

عسگری در ادامه در پاسخ به این سوال که چه آفت‌کش‌ها و مواد بیولوژیک در اولویت قرار دارند،‌ افزود: در هر دو مورد اولویت کشور و گیاه پزشکی در تولید محصول سالم است که در هر بخش اولویت خاص خود را دارد به عنوان نمونه در مواد بیولوژیک اولویت تدوین نقشه راه است ‌که شامل نهاده‌های بیولوژیک نیز می‌شود.

رئیس موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور ادامه داد: در این راستا مذاکراتی انجام شده که چند دانش فنی را به بخش خصوصی واگذار کنیم.

وی با بیان آن‌که سرانه مصرف سموم شیمیایی در ایران از سایر کشورها پایین‌تر است و تنها مشکل در نحوه مصرف سموم است، ‌خاطرنشان کرد: در زمینه کنترل بیولوژیک در خاورمیانه در سطح قابل قبولی قرار داریم البته ترکیه تا حدی پیش تر است که امیدواریم در راستای برنامه پنجم توسعه پیش از آن باشیم.

عسگری در خصوص اینکه تاکنون چه اقداماتی درباره گرد و غبار انجام شده است،‌ اظهار داشت: در زمان گرد و غبار خسارت کنه‌ها بیش‌تر است و رابطه مستقیمی بین آنها وجود دارد؛ اما تاکنون پژوهش خاصی درباره نوع آفات انجام نشده است، ‌اما اصل کلی در این زمینه وجود دارد که در مکان‌هایی که گرد و غبار اتفاق می‌افتد بر روی درختان کنه‌ها بیش‌تر طغیان می‌کنند.

چگونه با سوسک گرده خوار كلزا Epicometis hirta، مبارزه کنیم؟

چگونه با سوسک گرده خوار كلزا Epicometis hirta، مبارزه کنیم؟

پخش كودهاي دامي و پوسيده موجود در مزرعه و اختلاط آنها با خاك مزرعه براي جلوگيري از نشو و نماي لاروهاي سوسك گرده خوار كلزا ضروري است،
سوسك گرده خوار كلزا با نام علمي Epicometis hirta، يكي از آفات مهم كلزا است، حشره كامل درشت و در حدود 14-16 ميليمتر است، در روي بدن آنها به ويژه در پيش گرده و روي بالپوش ها نقاط سفيدرنگي وجود دارد كه اين نقاط كم و بيش .به صورت لكه هايي درآمده اند، رنگ بدن قهوه اي و از موهاي متراكم و بلندي به رنگ خاكستري پوشيده شده است، لاروها به رنگ سفيد شيري و شكلي خميده دارند و طول بدن آنها در حداكثر رشد به ندرت از 15 ميليمتر تجاوز مي كند.
سوسك گرده خوار كلزا در خراسان، گلستان، سمنان، مازندران، آذربايجان شرقي و غربي و بيشتر مزارع كلزاي كشور انتشار دارد. اين آفت زمستان را به صورت لاروهاي كامل در زير خاك و يا در لابه لاي مواد پوسيده گياهي نظير تنه و ريشه پوسيده درختان جنگلي يا توده هاي حاصل از شاخ و برگ كه در زير خاك مدفون شده به سر مي برند. توده هاي كود دامي كه در مزرعه و يا باغ انباشته شده اند، جايگاه مناسبي براي زمستانگذراني سوسك گرده خوار كلزا است. آلودگي در حاشيه مزارع بيشتر از داخل مزارع است.
اين سوسك ها در اوايل فصل بهار (فروردين ماه) ظاهر مي شوند و در مراحل غنچه دهي و گلدهي به گياه حمله كرده و با از بين بردن گلچه ها و تغذيه از گرده گل هاي كلزا، گرده افشاني و تشكيل كپسول را مختل مي كنند و باعث كاهش عملكرد دانه مي شوند.
گلهاي به رنگ سفيد، زرد و آبي خيلي روشن و توده متراكم شكوفه ها روي يك شاخه و يا گل آذين هاي درشت و متراكم، اين حشرات را بيشتر جلب مي كند. در مناطقي كه به دليل شرايط آب و هوايي و يا عمليات زراعي به جز درختان ميوه، گياه گلدار ديگري در زمان خارج شدن حشرات كامل وجود نداشته باشد، خسارت بيشتري ايجاد مي كنند. به همين لحاظ، كشت گياهان تله يكي از مهمترين راههاي جلوگيري از خسارت سوسك گرده خوار كلزا است.
براي كنترل شيميايي، بايد سمومي كه روي زنبورعسل و حشرات گرده افشان اثركشنده كمتري دارند مانند فوزالون به ميزان 5/2 ليتر در هكتار و يا آندوسولفان به ميزان 3-5/3 ليتر در هكتار استفاده كرد. سمپاشي را هنگام شب و با استفاده از سموم ضربه اي انجام داد.

لیست تمامی گیاهان به همراه تصاویر آنها قسمت 3

Quercus lyrata - 7-1-05
Ranunculus abortivus - 2-7-06
Ranunculus bulbosus - 9-27-03
Ranunculus fascicularis - 9-22-04
Ranunculus harveyi - 9-22-04
Ranunculus hispidus - 1-29-06
Ranunculus micranthus - 12-9-04
Ranunculus parviflorus - 2-21-06
Ranunculus recurvatus - 6-27-02
Ranunculus sardosus - 2-7-06
Ranunculus sceleratus - 11-08-00
Ranunculus septentrionalis - 5-10-04
Raphanus raphanistrum - 2-7-06
Raphanus sativus - 1-19-04
Ratibida columnifera - 2-2-05
Ratibida pinnata - 2-2-05
Rhamnus lanceolata - 2-2-05
Rhexia mariana - 2-22-05
Rhexia virginica - 2-23-05
Rhus aromatica - 2-2-05
Rhus copallina - 2-2-05
Rhus glabra - 11-9-03
Rhus toxicodendron - 11-16-05
Rhus typhina - 11-9-03
Rhynchospora globularis - 9-27-04
Ribes missouriense - 2-20-05
Ribes odoratum - 12-16-04
Ricinus communis - 1-22-04
Robinia hispida - 12-13-04
Robinia pseudo-acacia - 5-20-04
Rorippa islandica - 1-5-03
Rorippa sessiliflora - 11-2-06
Rorippa sinuata - 12-04-00
Rorippa sylvestris - 9-28-04
Rosa carolina - 11-8-03
Rosa multiflora - 3-1-02
Rosa rugosa - 05-10-00
Rosa setigera - 9-28-04
Rotala ramosior - 12-28-05
Rubus allegheniensis
Rubus argutus - 1-29-06
Rubus flagellaris - 05-28-00
Rubus occidentalis - 11-14-05
Rudbeckia fulgida - 11-23-03
Rudbeckia hirta - 6-2-03
Rudbeckia laciniata - 8-9-03
Rudbeckia missouriensis - 8-17-03
Rudbeckia subtomentosa - 12-31-00
Rudbeckia triloba - 11-18-03
Ruellia humilis - 12-12-03
Ruellia pedunculata - 6-1-03
Ruellia strepens - 3-1-02
Rumex acetosella - 9-27-03
Rumex altissimus - 1-25-03
Rumex crispus - 6-15-03
Rumex hastatulus - 4-21-05
Rumex obtusifolius - 1-31-03
Rumex pulcher - 6-7-06
Sabatia angularis - 7-17-03
Sabatia angularis f. albiflora - 1-3-02
Sagina decumbens - 2-8-06
Sagittaria latifolia - 11-30-03
Sagittaria montevidensis
Salix interior - 12-16-04
Salvia azurea - 1-30-06
Salvia farinacea - 8-24-04
Salvia lyrata - 10-21-05
Salvia reflexa - 9-21-06
Sambucus canadensis - 4-28-04
Samolus parviflorus - 2-2-05
Sanguinaria canadensis - 3-16-03
Sanicula canadensis - 1-30-03
Sanicula gregaria - 2-3-05
Sanicula smallii - 1-29-03
Saponaria officinalis - 6-27-03
Sassafras albidum - 1-21-06
Satureja arkansana - 10-4-03
Saururus cernuus - 8-22-02
Saxifraga pensylvanica - 10-28-04
Saxifraga texana - 4-9-04
Saxifraga virginiensis - 4-11-03
Schoenoplectus pungens - 2-3-05
Schrankia uncinata - 10-9-03
Scilla siberica - 5-10-04
Scirpus atrovirens - 1-24-04
Scirpus pendulus - 1-24-04
Scleranthus annuus - 4-12-03
Scleria ciliata - 12-29-05
Scleria triglomerata - 12-29-05
Scrophularia marilandica - 2-3-05
Scutellaria bushii - 1-7-04
Scutellaria elliptica - 5-31-03
Scutellaria incana - 8-9-03
Scutellaria lateriflora - 11-5-02
Scutellaria ovata - 1-29-01
Scutellaria parvula - 5-24-03
Sedum pulchellum - 9-27-03
Sedum telephium
Sedum ternatum - 9-27-03
Selenia aurea - 4-14-04
Senecio aureus - 2-3-05
Senecio glabellus - 2-17-06
Senecio obovatus - 3-3-02
Senecio plattensis - 2-3-05
Senecio vulgaris - 4-2-03
Setaria faberi - 12-13-03
Setaria viridis - 11-15-03
Seymeria macrophylla - 11-15-03
Sherardia arvensis - 5-19-05
Sibara virginica - 12-14-04
Sicyos angulatus - 11-23-03
Sida spinosa - 2-28-05
Silene antirrhina - 1-7-04
Silene cucubalus - 1-21-03
Silene regia - 8-19-03
Silene stellata - 2-21-06
Silene virginica - 10-3-02
Silphium asteriscus - 10-4-03
Silphium integrifolium - 2-2-03
Silphium laciniatum - 11-14-05
Silphium perfoliatum - 9-25-03
Silphium terebinthinaceum -9-19-03
Sisymbrium altissimum - 12-16-04
Sisymbrium loeselii - 11-30-00
Sisyrinchium albidum - 11-2-06
Sisyrinchium campestre - 2-6-05
Sium suave - 9-16-02
Smilacina racemosa - 2-20-03
Smilax pulverulenta - 12-13-03
Solanum americanum - 7-20-03
Solanum carolinense - 11-30-03
Solanum dulcamara - 11-30-03
Solanum rostratum - 11-23-03
Solanum sarachoides - 1-6-01
Solidago altissima - 10-31-06
Solidago flexicaulis - 2-5-05
Solidago graminifolia - 1-02-00
Solidago juncea - 11-30-03
Solidago nemoralis - 7-2-05
Solidago petiolaris - 11-27-04
Solidago ptarmicoides - 9-26-03
Solidago radula - 12-13-03
Solidago rigida - 11-30-03
Solidago rugosa - 1-22-06
Sonchus arvensis - 8-26-04
Sonchus asper - 7-2-05
Sorghum bicolor - 2-27-05
Sorghum halepense - 12-14-03
Sparganium americanum - 1-5-03
Specularia biflora - 5-14-05
Specularia leptocarpa - 9-29-03
Specularia perfoliata - 9-27-03
Spergula arvensis - 6-11-06
Spigelia marilandica - 12-30-05
Spiraea prunifolia - 2-5-04
Spiranthes cernua - 7-19-05
Spiranthes lacera - 1-20-06
Spiranthes ovalis - 11-30-03
Spiranthes tuberosa - 11-28-00
Spiranthes vernalis - 2-24-06
Stachys byzantina - 10-4-03
Stachys tenuifolia - 7-9-03
Staphylea trifolia - 12-13-04
Stellaria media - 2-16-03
Stellaria pubera - 4-19-03
Stenanthium gramineum - 12-14-03
Stylophorum diphyllum - 4-15-04
Strophostyles helvola - 1-24-03
Strophostyles umbellata - 12-23-05
Stylosanthes biflora - 10-4-03
Symphyotrichum drummondii - 10-21-06
Talinum calycinum - 12-30-05
Talinum parviflorum - 12-30-05
Taenidia integerrima - 1-25-03
Tanacetum vulgare - 12-16-00
Taraxacum erythrospermum - 3-17-03
Tephrosia virginiana - 6-3-03
Teucrium canadense - 12-14-03
Thalictrum dasycarpum - 2-21-01
Thalictrum dioicum - 4-19-03
Thaspium barbinode - 11-26-03
Thlaspi alliaceum - 1-31-04
Thlaspi arvense - 12-17-04
Thlaspi perfoliatum - 3-12-04
Tilia americana - 3-12-04
Tipularia discolor - 10-26-02
Torilis japonica - 10-4-03
Toxicodendron radicans - 1-29-06
Tradescantia ernestiana - 3-16-02
Tradescantia ohiensis - 12-30-05
Tradescantia ozarkana - 05-27-00
Tradescantia subaspera - 7-20-03
Tradescantia virginiana - 12-17-04
Tragia cordata - 7-12-03
Tragia urticifolia - 11-26-03
Tragopogon dubius - 6-2-03
Trautvetteria caroliniensis - 6-18-06
Trichostema dichotomum - 12-29-05
Trichostema setaceum - 11-28-04
Trifolium arvense - 1-7-04
Trifolium campestre - 11-19-05
Trifolium hybridum - 5-14-04
Trifolium incarnatum - 10-30-03
Trifolium pratense - 9-27-03
Trifolium reflexum - 7-30-04
Trifolium repens - 10-4-03
Trifolium resupinatum - 11-19-05
Trillium flexipes - 12-20-04
Trillium nivale - 3-20-04
Trillium recurvatum - 12-20-04
Trillium sessile - 12-20-04
Tripsacum dactyloides - 12-31-05
Triosteum perfoliatum - 11-1-03
Triphora trianthophora - 7-29-04
Triticum aestivum - 6-15-03
Uniola latifolia - 12-14-03
Uvularia grandiflora - 12-20-04
Uvularia sessilifolia - 11-1-03
Vaccinium arboreum - 2-28-05
Vaccinium stamineum - 11-21-05
Vaccinium vacillans - 2-28-05
Valerianella olitoria - 2-6-04
Valerianella radiata - 2-1-04
Veratrum woodii - 2-28-05
Verbascum blattaria f. blattaria - 11-23-05
Verbascum blattaria f. erubescens - 9-27-03
Verbascum thapsus - 12-14-03
Verbena bracteata - 9-20-03
Verbena canadensis - 9-20-03
Verbena hastata - 7-31-03
Verbena simplex - 9-27-03
Verbena stricta - 12-14-03
Verbena urticifolia - 7-30-04
Verbesina alternifolia - 9-20-03
Verbesina helianthoides - 1-25-04
Verbesina virginica - 11-26-03
Vernonia altissima - 11-27-04
Vernonia baldwinii - 11-11-03
Vernonia crinita - 11-15-03
Veronica arvensis - 4-19-03
Veronica comosa - 9-29-04
Veronica peregrina - 4-3-03
Veronica serpyllifolia - 10-19-02
Veronica spicata - 12-13-00
Veronicastrum virginicum - 7-29-04
Viburnum dentatum - 05-10-00
Viburnum opulus - 05-10-00
Viburnum opulus - "Snowball"
Viburnum plicatum - 12-13-00
Viburnum prunifolium - 12-21-04
Viburnum rhytidophyllum - 05-20-00
Viburnum rufidulum - 12-22-04
Vicia caroliniana - 1-7-02
Vicia dasycarpa - 5-24-03
Vicia grandiflora - 11-21-05
Vicia sativa - 1-19-04
Vicia tetrasperma - 11-24-05
Vicia villosa - 12-31-00
Vicia villosa f. albiflora - 12-31-00
Vinca major - 3-25-03
Vinca minor - 3-25-03
Viola kitaibeliana - 5-25-03
Viola missouriensis - 12-22-04
Viola papilionacea - 12-22-04
Viola papilionacea f. alba - 4-5-03
Viola pedata - 12-22-04
Viola pensylvanica - 3-28-04
Viola sororia - 11-8-03
Viola striata - 5-25-03
Viola tricolor - 5-25-03
Viola triloba - 1-4-02
Vitis rupestris - 9-2-04
Yucca glauca - 1-22-04
Yucca smalliana - 7-29-04
Zigadenus elegans - 2-14-04
Zizia aurea - 12-13-00

لیست تمامی گیاهان به همراه تصاویر آنها قسمت 2

Jacquemontia tamnifolia - 2-17-05
Juglans nigra - 9-18-04
Juncus diffusissimus - 1-6-05
Juncus effusus - 1-6-05
Juncus marginatus - 1-21-06
Juncus torreyi - 1-6-05
Jussiaea repens 1-7-05
Justicia americana - 12-18-03
Kickxia elatine - 11-16-03
Kniphofia - 5-30-05
Krigia biflora - 6-15-03
Krigia caespitosa - 2-17-06
Krigia dandelion - 4-21-05
Krigia virginica - 4-5-03
Kuhnia eupatorioides - 1-21-06
Lactuca floridana - 9-25-02
Lactuca scariola - 10-20-03
Lamium amplexicaule - 3-28-04
Lamium purpureum - 10-9-03
Lantana spp. - 10-6-02
Laportea canadensis - 9-16-06
Lathyrus hirsutus - 1-28-04
Lathyrus latifolius - 9-20-03
Lathyrus venosus - 1-29-04
Leavenworthia uniflora - 12-9-04
Lechea villosa - 1-19-05
Leonurus cardiaca - 1-20-03
Lepidium campestre - 12-03-00
Lepidium virginicum - 6-2-02
Leptochloa panicea - 9-27-06
Lespedeza bicolor - 8-9-03
Lespedeza capitata - 1-21-06
Lespedeza cuneata - 1-24-03
Lespedeza hirta - 2-20-05
Lespedeza procumbens - 12-4-06
Lespedeza stipulacea - 8-27-02
Lespedeza striata - 9-26-04
Lespedeza virginica - 9-23-03
Leucojum aestivum - 3-28-06
Liatris aspera - 9-19-03
Liatris cylindracea - 2-5-04
Liatris punctata - 11-12-06
Liatris pycnostachya - 7-31-03
Liatris spicata - 9-19-03
Liatris squarrosa - 12-27-05
Liatris squarrulosa - 2-5-04
Ligusticum canadense - 1-4-02
Ligustrum obtusifolium - 1-21-01
Lilium michiganense - 1-20-05
Linaria vulgaris - 11-29-03
Lindera benzoin - 1-20-05
Lindernia dubia - 2-15-04
Linum medium - 1-26-04
Linum sulcatum - 11-15-05
Linum usitatissimum - 5-6-04
Liparis liliifolia - 11-9-03
Lippia lanceolata - 7-13-03
Lippia nodiflora - 8-13-02
Lithospermum arvense - 10-29-06
Lithospermum canescens - 9-4-05
Lithospermum caroliniense - 9-4-05
Lobelia cardinalis - 8-15-03
Lobelia inflata - 8-19-02
Lobelia puberula - 1-20-03
Lobelia siphilitica - 8-15-03
Lobelia siphilitica f. albiflora
Lobelia spicata - 10-18-03
Lolium perenne - 1-26-04
Lomatium foeniculaceum - 1-10-02
Lonicera japonica - 10-17-03
Lonicera maackii - 12-31-04
Lonicera sempervirens - 5-6-01
Lotus corniculatus - 10-10-03
Lotus purshianus - 8-23-06
Ludwigia alternifolia - 2-25-01
Ludwigia microcarpa - 11-23-03
Ludwigia palustris - 8-23-06
Lupinus - 11-21-00
Luzula campestris - 10-29-06
Lychnis alba - 1-20-03
Lychnis coronaria - 12-14-03
Lycopodium digitatum - 11-17-02
Lycopodium obscurum - 1-6-03
Lycopus americanus - 2-24-02
Lycopus virginicus - 1-31-04
Lygodsemia juncea - 2-28-01
Lyonia mariana - 1-20-04.
Lysimachia ciliata - 1-20-05
Lysimachia clethroides - 2-14-01
Lysimachia lanceolata - 6-19-03
Lysimachia nummularia - 1-26-04
Lysimachia quadriflora - 12-12-03
Lythrum alatum - 1-22-05
Lythrum salicaria - 9-15-03
Magnolia macrophylla - 5-30-05
Magnolia stellata - 3-26-03
Mahonia aquifolium - 11-27-00
Malaxis unifolia - 10-4-03
Malus angustifolia - 10-29-06
Malva moschata - 1-20-03
Malva neglecta - 1-25-01
Manfreda virginica - 11-15-03
Matelea baldwyniana - 10-27-05
Matelea decipiens - 1-24-02
Matelea gonocarpa - 10-20-03
Matricaria matricarioides - 6-12-03
Mazus japonicus - 5-10-03
Mecardonia acuminata - 11-29-04
Medicago lupulina - 2-16-03
Medicago polymorpha - 10-9-03
Medicago sativa - 10-17-03
Melanthium virginicum - 10-30-05
Melilotus alba - 12-12-03
Melilotus officinalis - 11-9-03
Melothria pendula - 1-19-04
Menispermum canadense
Mentha arvensis - 1-23-01
Mentha piperita - 2-3-03
Mentha spicata
Mertensia virginica - 9-21-04
Microstegium vimineum - 11-30-04
Mikania scandens - 1-21-03
Mimulus alatus - 12-14-03
Mimulus ringens - 7-20-03
Mirabilis nyctaginea - 11-29-03
Mitchella repens - 1-30-04
Mitella diphylla - 3-12-06
Mitreola petiolata - 1-9-03
Mollugo verticillata - 6-19-03
Monarda citriodora - 10-30-05
Monarda didyma - 11-21-00
Monarda fistulosa - 11-15-03
Monarda punctata - 2-28-06
Monarda bradburiana - 9-7-04
Monotropa hypopithys - 10-9-03
Monotropa uniflora - 7-7-05
Muscari botryoides - 4-5-03
Myosurus minimus - 12-14-04
Myosotis macrosperma - 1-29-04
Myriophyllum heterophyllum - 2-17-05
Narcissus poeticus - 9-21-04
Narcissus pseudonarcissus - 5-25-03
Nasturtium officinale - 1-29-04
Nelumbo lutea - 6-10-06
Nepeta cataria - 12-05-00
Nothoscordum bivalve - 3-28-06
Nuphar luteum - 12-18-03
Nuttallanthus canadensis - 2-16-06
Nuttallanthus texanus - 2-17-06
Nymphaea odorata - 11-26-03
Obolaria virginica - 2-14-04
Ocimum basilicum - 8-21-02
Oenothera biennis - 1-29-06
Oenothera kunthiana
Oenothera laciniata - 5-14-06
Oenothera linifolia - 11-15-05
Oenothera missouriensis - 10-5-03
Oenothera pilosella - 11-10-02
Oenothera speciosa - 10-5-03
Onosmodium subsetosum - 1-27-04
Opuntia humifusa - 10-6-02
Orchis spectabilis - 4-24-03
Ornithogalum nutans - 9-21-04
Ornithogalum umbellatum - 4-23-04
Orobanche uniflora - 11-13-00
Osmorhiza longistylis - 5-6-04
Osmunda cinnamomea - 2-14-04
Oxalis dillenii - 11-9-03
Oxalis stricta - 1-5-03
Oxalis violacea - 4-9-04
Oxypolis rigidior - 11-23-03
Palafoxia callosa - 9-12-06
Panax quinquefolium - 10-20-03
Panicum boscii - 11-2-02
Panicum scoparium - 10-30-05
Panicum sphaerocarpon - 12-12-03
Papaver rhoeas - 9-6-04
Parnassia grandiflora - 11-23-03
Paronychia fastigiata - 1-3-02
Parthenium hispidum - 11-15-05
Parthenium integrifolium 5-27-03
Paspalum laeve - 1-25-04
Paspalum urvillei - 1-21-06
Passiflora incarnata - 12-28-05
Passiflora lutea - 1-29-05
Pastinaca sativa - 9-7-04
Paulowinia tomentosa - 2-4-04
Pedicularis canadensis - 1-3-02
Pedicularis lanceolata - 10-5-03
Pellaea atropurpurea - 11-30-03
Penstemon cobaea - 9-6-04
Penstemon digitalis - 11-4-03
Penstemon pallidus - 9-27-03
Penstemon tubaeflorus - 11-9-03
Penthorum sedoides - 7-20-03
Perideridia americana - 3-2-02
Perilla frutescens - 9-23-03
Perovskia atriplicifolia - 1-29-05
Petalostemon candidum - 7-20-03
Petalostemon purpureus - 12-18-03
Phacelia bipinnatifida - 1-7-02
Phacelia gilioides - 10-21-04
Phacelia hirsuta - 1-21-01
Phacelia purshii - 1-5-02
Phaseolus polystachios - 12-28-05
Philadelphus pubescens - 9-7-04
Phleum pratense - 1-24-03
Phlox amplifolia - 6-6-03
Phlox bifida - 9-21-04
Phlox carolina ssp angusta - 10-23-06
Phlox carolina ssp carolina - 1-29-05
Phlox divaricata - 9-22-04
Phlox divaricata f. candida - 04-20-00
Phlox glaberrima - 1-29-05
Phlox paniculata - 11-14-03
Phlox pilosa - 1-8-04
Phlox subulata - 3-24-03
Phoradendron serotinum - 1-19-04
Phryma leptostachya - 8-21-02
Phyllanthus caroliniensis - 2-21-05
Physalis angulata - 2-22-05
Physalis heterophylla - 11-9-03
Physalis longifolia - 2-22-05
Physalis pubescens - 2-6-04
Physalis pumila - 11-05-00
Physostegia virginiana - 10-6-05
Phytolacca americana - 12-12-03
Pilea pumila - 1-24-03
Plantago aristata - 12-11-03
Plantago cordata - 1-30-05
Plantago lanceolata - 12-18-03
Plantago purshii - 11-9-03
Plantago rugelii - 12-18-03
Plantago virginica - 4-19-03
Plantago wrightiana - 5-21-06
Platanthera ciliaris - 8-17-05
Platanthera flava - 11-9-03
Platanthera lacera - 11-9-03
Platanthera peramoena - 1-30-05
Poa annua - 2-7-06
Poa bulbosa - 1-8-04
Poa pratensis - 1-8-04
Podophyllum peltatum - 12-11-04
Pogonia ophioglossoides - 1-30-05
Poinsettia cyathophora - 7-7-03
Polanisia dodecandra - 1-30-05
Polemonium reptans - 5-10-04
Polygala incarnata - 10-4-03
Polygala sanguinea - 11-9-03
Polygala senega - 1-7-02
Polygala verticillata - 7-23-03
Polygonella americana - 1-25-04
Polygonatum biflorum - 10-10-03
Polygonum arifolium - 1-21-03
Polygonum cespitosum - 9-20-03
Polygonum coccineum - 1-19-04
Polygonum convolvulus - 7-19-03
Polygonum cuspidatum - 11-30-03
Polygonum densiflorum - 3-31-03
Polygonum hydropiper - 9-20-03
Polygonum hydropiperoides - 12-11-00
Polygonum lapathifolium - 9-27-04
Polygonum pensylvanicum - 9-20-03
Polygonum persicaria - 10-21-06
Polygonum prolificum - 1-10-02
Polygonum sagittatum - 1-6-02
Polygonum scandens - 9-27-03
Polygonum virginianum - 9-15-01
Polymnia canadensis - 9-15-01
Polymnia uvedalia - 11-23-03
Polypodium polypodioides - 4-19-03
Polypodium virginianum - 4-19-03
Polypremum procumbens - 7-2-02
Polystichum acrosticoides - 11-17-02
Polytaenia nuttallii - 1-31-05
Pontederia cordata - 8-24-02
Portulaca grandiflora
Portulaca mundula - 3-2-02
Portulaca oleracea - 7-2-02
Potentilla canadensis - 4-12-03
Potentilla fruticosa - 1-21-03
Potentilla norvegica - 1-29-06
Potentilla recta - 9-27-03
Potentilla simplex - 9-7-04
Prunella vulgaris 11-9-03
Prunus serotina - 11-1-06
Psoralea psoralioides - 1-24-04
Psoralea tenuiflora - 3-2-02
Ptelea trifoliata - 1-31-05
Pteridium aquilinum - 12-12-03
Ptilimnium capillaceum - 1-5-03
Ptilimnium nuttallii - 10-7-05
Pueraria lobata - 10-21-04
Pycnanthemum albescens - 8-17-03
Pycnanthemum pilosum - 2-1-05
Pycnanthemum tenuifolium - 1-31-05
Pyrrhopappus carolinianus - 4-21-05
Pyrus calleryana - 3-25-03
Pyrus melanocarpa - 4-24-04

 

لیست تمامی گیاهان به همراه تصاویر آنها قسمت 1

Abutilon theophrasti - 8-9-05
Acacia angustissima - 12-4-05
Acalypha gracilens - 2-7-05
Acalypha ostryaefolia - 11-15-03
Acalypha rhomboidea - 11-26-03
Acalypha virginica - 1-31-04
Acer rubrum - 5-25-03
Achillea millefolium - 11-29-05
Acmella oppositifolia - 9-9-06
Actaea pachypoda - 5-21-06
Adiantum capillus-veneris - 10-10-04
Adiantum pedatum - 10-10-04
Aegopodium podagraria - 7-30-02
Aeschynomene indica - 2-5-07
Aesculus glabra - 10-8-04
Aesculus pavia - 3-23-05
Aesculus parviflora - 7-15-05
Agalinis fasciculata - 9-29-04
Agalinis heterophylla - 2-6-07
Agalinis tenuifolia - 3-2-05
Agastache nepetoides - 1-20-02
Agoseris cuspidata - 4-19-04
Agrimonia parviflora - 8-27-02
Agrimonia pubescens - 7-31-04
Agrimonia rostellata - 9-7-02
Agrostemma githago - 5-24-03
Ailanthus altissima - 1-10-03
Aira caryophyllea - 6-20-03
Aira elegans - 5-13-05
Ajuga reptans - 4-12-03
Albizia julibrissin - 7-20-04
Alisma triviale - 10-10-04
Alliaria petiolata - 4-12-04
Allium canadense - 8-15-06
Allium cepa - 12-15-03
Allium sativum - 12-15-03
Allium stellatum - 9-27-03
Allium tricoccum - 8-1-02
Allium vineale - 6-15-03
Alnus serrulata - 2-16-06
Althaea rosea - 7-20-04
Amaranthus albus - 8-24-05
Amaranthus hybridus - 7-22-04
Amaranthus spinosus - 7-22-04
Ambrosia artemisifolia - 6-25-02
Ambrosia bidentata - 2-7-05
Ambrosia trifida - 8-5-04
Amelanchier arborea - 12-9-04
Amianthium muscaetoxicum - 7-15-05
Ammannia coccinea - 8-23-06
Amorpha canescens 6-20-05
Amorpha fruticosa - 5-21-03
Ampelopsis arborea - 7-2-06
Ampelopsis cordata - 8-15-03
Amphiachyris dracunculoides - 11-29-06
Amphicarpa bracteata - 9-13-02
Amsonia ciliata var. filifolia - 12-5-05
Amsonia illustris - 12-22-04
Amsonia tabernaemontana - 9-4-05
Anagallis arvensis - 8-8-05
Anaphalis margaritacea - 12-15-03
Andrachne phyllanthoides - 11-4-03
Andropogon gerardi - 7-29-04
Anemone canadensis - 5-15-04
Anemone virginiana - 12-15-03
Anemonella thalictroides - 9-29-03
Angelica venenosa - 12-5-05
Antennaria plantaginifolia - 4-10-04
Anthemis arvensis - 9-5-04
Anthemis tinctoria - 11-03-00
Aphanes microcarpa - 7-19-05
Apios americana - 8-5-04
Apocynum androsaemifolium - 8-2-02
Apocynum cannabinum - 11-28-03
Aquilegia canadensis - 05-16-00
Arabidopsis thaliana - 3-15-03
Arabis canadensis - 1-23-03
Arabis laevigata - 4-19-04
Arabis missouriensis - 9-19-04
Arabis shortii - 1-24-03
Aralia racemosa - 3-2-02
Aralia spinosa - 9-7-02
Arctium minus - 12-17-00
Arenaria patula - 6-12-03
Arenaria serpyllifolia - 11-29-05
Arenaria stricta - 10-3-03
Argemone albiflora - 6-9-04
Argemone mexicana - 1-19-04
Aristolochia serpentaria - 5-19-02
Aristolochia tomentosa - 11-6-06
Artemisia caudata - 11-28-03
Aruncus dioicus - 6-15-04
Asarum canadense - 4-13-04
Asclepias amplexicaulis - 5-15-06
Asclepias hirtella - 11-30-05
Asclepias incarnata - 11-28-03
Asclepias meadii - 6-2-03
Asclepias perennis - 6-22-05
Asclepias purpurascens - 6-14-04
Asclepias quadrifolia - 1-24-03
Asclepias stenophylla - 11-30-05
Asclepias sullivantii - 8-15-06
Asclepias syriaca - 11-30-05
Asclepias tuberosa - 11-30-05
Asclepias variegata - 11-30-05
Asclepias verticillata - 11-30-05
Asclepias viridiflora - 11-30-05
Asclepias viridis - 2-5-04
Ascyrum hypericoides - 10-10-04
Asimina triloba - 3-12-04
Asparagus officinalis - 1-23-01
Asplenium platyneuron - 10-9-04
Asplenium rhizophyllum - 1-27-04
Asplenium ruta-muraria - 10-4-03
Aster anomalus - 9-21-02
Aster azureus - 9-21-03
Aster linariifolius - 10-17-05
Aster novae-angliae - 9-28-03
Aster oblongifolius - 9-25-06
Aster patens - 9-21-03
Aster pilosus - 10-27-02
Aster sericeus - 10-14-03
Astragalus canadensis - 10-10-03
Astragalus mexicanus - 4-10-04
Bacopa rotundifolia - 8-16-05
Baptisia australis
Baptisia leucantha - 11-30-05
Baptisia leucophaea - 4-30-04
Barbarea vulgaris - 4-19-04
Berlandiera texana - 10-11-03
Berteroa incana - 9-15-02
Betula nigra - 2-7-03
Bidens cernua - 11-29-03
Bidens discoidea - 9-15-02
Bidens frondosa - 1-11-02
Bidens bipinnata - 11-28-03
Bidens polylepis - 9-8-03
Bignonia capreolata - 2-21-05
Blephilia ciliata - 5-24-03
Blephilia hirsuta - 12-6-05
Boehmeria cylindrica - 1-24-03
Bothriochloa laguroides - 9-27-06
Bouteloua curtipendula - 2-11-05
Bouteloua gracilis - 9-21-06
Bouteloua hirsuta - 9-9-06
Botrychium dissectum - 11-26-03
Brachyelytrum erectum - 10-10-04
Brasenia schreberi - 12-14-00
Brassica napus - 2-23-01
Brassica napus var. napobrassica - 7-20-05
Brassica nigra - 1-02-00
Bromus pubescens - 1-27-04
Buchloe dactyloides - 9-14-06
Buchnera americana - 1-02-00
Bulbostylis capillaris - 2-10-04
Cabomba caroliniana - 6-11-06
Cacalia atriplicifolia - 7-31-03
Cacalia muhlenbergii - 6-29-03
Cacalia tuberosa - 11-30-05
Callicarpa americana - 1-2-03
Callirhoe alcaeoides - 1-27-01
Callirhoe digitata - 12-16-03
Callirhoe involucrata - 7-11-03
Calopogon tuberosus - 10-4-03
Caltha palustris - 10-9-04
Calystegia sepium - 8-14-04
Camassia scilloides - 05-05-04
Camelina microcarpa - 07-25-00
Campanula americana - 7-9-03
Campanula rapunculoides - 9-7-02
Campanula rotundifolia - 12-16-03
Campsis radicans - 6-9-04
Canna sp.
Capsella bursa-pastoris - 7-22-05
Cardamine bulbosa - 4-30-04
Cardamine douglassii - 1-23-06
Cardamine hirsuta - 3-30-03
Cardamine pensylvanica - 3-18-03
Cardaria draba - 2-23-02
Carduus nutans - 5-22-03
Carex albursina - 12-16-03
Carex annectens - 1-6-04
Carex blanda - 6-20-03
Carex cherokeensis - 9-8-05
Carex crinita - 1-27-04
Carex eburnea - 12-9-04
Carex frankii - 12-16-03
Carex glaucodea - 2-10-04
Carex granularis - 5-28-03
Carex grayi - 1-4-05
Carex hirsutella - 6-20-03
Carex hyalinolepis - 5-21-06
Carex jamesii - 1-22-04
Carex lurida - 1-6-04
Carex meadii - 12-9-04
Carex planispicata - 2-10-04
Carex rosea - 2-10-04
Carex shortiana - 1-25-04
Carya tomentosa - 2-19-06
Caryopteris x cladonensis
Cassia chamaecrista - 7-7-03
Cassia marilandica - 10-10-04
Cassia nictitans - 9-15-02
Cassia obtusifolia - 2-12-05
Cassia occidentalis - 8-10-02
Castilleja coccinea - 5-15-04
Castilleja sessiflora - 11-14-00
Catalpa bignonioides - 1-6-02
Catalpa speciosa - 10-5-03
Caulophyllum thalictroides - 10-8-04
Ceanothus americanus - 6-12-03
Ceanothus ovatus - 11-19-00
Celosia argentea var. cristata
Cenchrus longispinus - 11-15-03
Centaurea cyanus - 4-24-03
Centaurea maculosa - 10-10-03
Cephalanthus occidentalis - 11-15-03
Cerastium brachypetalum - 5-21-06
Cerastium glomeratum - 8-9-05
Cercis canadensis - 4-5-03
Chaenomeles lagenaria - 4-10-04
Chaenomeles lagenaria "Snow" - 2-9-01
Chaenorrhinum minus - 8-1-02
Chaerophyllum procumbens - 2-23-02
Chaerophyllum tainturieri - 5-25-03
Chaetopappa asteroides - 11-5-03
Cheilanthes feei - 1-26-04
Chelone glabra - 12-2-05
Chenopodium album - 10-7-04
Chenopodium ambrosioides - 3-8-05
Chenopodium pumilio - 12-14-03
Chenopodium simplex - 8-21-05
Chionanthus virginicus - 4-28-05
Chloris virgata - 10-11-04
Chorispora tenella - 04-18-00
Chrysanthemum leucanthemum - 2-17-06
Chrysanthemum maximum
Chrysopsis pilosa - 8-10-03
Cichorium intybus - 10-11-03
Cichorium intybus f. album - 2-16-03
Cicuta maculata - 10-11-04
Cimicifuga racemosa - 10-10-03
Circaea quadrisulcata - 6-18-02
Cirsium altissimum - 8-14-03
Cirsium altissimum f. moorei
Cirsium arvense - 8-21-04
Cirsium carolinianum - 6-5-03
Cirsium vulgare - 8-15-03
Claytonia virginica - 3-28-04
Clematis dioscoreifolia - 8-29-04
Clematis pitcheri - 12-31-04
Clematis versicolor - 12-07-00
Clematis virginiana - 7-29-04
Cleome spinosa - 7-21-02
Clitoria mariana - 1-19-03
Cocculus carolinus - 12-31-04
Collinsia verna - 10-8-04
Comandra richardsiana - 4-26-04
Commelina communis - 9-25-03
Commelina diffusa - 8-13-03
Commelina erecta - 1-1-05
Commelina virginica - 1-19-03
Conium maculatum - 6-12-03
Conobea multifida - 11-15-03
Convallaria majalis - 9-5-05
Convolvulus arvensis - 10-3-03
Conyza canadensis - 11-16-03
Conyza ramosissima - 11-28-03
Coreopsis grandiflora - 2-19-06
Coreopsis lanceolata - 10-5-03
Coreopsis palmata - 7-12-03
Coreopsis pubescens - 6-15-04
Coreopsis tinctoria - 1-1-05
Coreopsis tripteris - 11-16-03
Cornus drummondi - 6-16-04
Cornus florida - 4-30-04
Cornus obliqua - 6-16-04
Cornus racemosa
Coronilla varia - 6-12-03
Coronopus didymus - 3-14-03
Corydalis crystallina - 4-10-04
Corydalis flavula - 3-28-04
Corydalis micrantha - 5-19-05
Corydalis montana - 10-8-04
Cosmos bipinnatus - 10-2-02
Cosmos sulphureus - 1-1-05
Crotalaria sagittalis - 11-28-03
Crotalaria spectabilis - 2-13-05
Croton capitatus - 12-6-05
Croton glandulosus - 2-13-05
Croton monanthogynous - 1-25-03
Crotonopsis elliptica - 11-23-03
Cryptotaenia canadensis - 2-12-00
Cucurbita foetidissima - 9-20-06
Cunila origanoides - 11-28-03
Cuphea petiolata - 9-18-03
Cuscuta spp. - 1-1-05
Cycloma atriplicifolia - 1-1-05
Cynanchum laeve - 8-9-03
Cynodon dactylon - 11-16-03
Cynoglossum virginianum - 10-26-06
Cyperus echinatus - 1-25-04
Cyperus esculentus - 1-25-04
Cyperus lupulinus - 1-4-05
Cyperus plukenetii - 10-17-05
Cyperus pseudovegetus - 7-31-05
Cyperus retrofractus - 3-1-05
Cyperus squarrosus - 11-16-03
Cypripedium calceolus - 5-8-03
Cystopteris protrusa - 1-25-03
Dactylis glomerata - 1-22-04
Danthonia spicata - 11-3-04
Datura stramonium - 8-8-05
Daucus carota - 6-13-03
Delphinium ajacis - 11-16-00
Delphinium carolinianum - 10-10-03
Delphinium exaltatum - 7-23-04
Delphinium tricorne - 5-1-04
Delphinium virescens - 10-10-03
Dentaria laciniata - 3-28-04
Descurainia pinnata - 4-19-04
Descurainia sophia - 07-29-00
Desmanthus illinoensis - 8-8-05
Desmodium canadense - 7-30-04
Desmodium cuspidatum - 11-29-03
Desmodium glutinosum - 6-29-03
Desmodium laevigatum - 9-21-02
Desmodium nudiflorum - 8-16-02
Desmodium paniculatum - 10-17-05
Desmodium pauciflorum - 6-27-02
Desmodium rotundifolium - 8-27-03
Desmodium viridiflorum - 9-16-02
Dianthus armeria - 5-24-03
Dianthus barbatus - 5-20-04
Dicentra cucullaria - 3-20-04
Dichondra caroliniensis - 2-19-06
Diodia teres - 11-17-02
Diodia virginiana - 11-17-02
Dioscorea quaternata - 1-4-05
Diospyros virginiana - 12-30-04
Dipsacus laciniatus - 8-14-03
Dipsacus sylvestris - 7-21-02
Dirca palustris - 3-4-02
Dodecatheon meadia - 12-29-04
Draba brachycarpa - 3-15-04
Draba cuneifolia - 3-20-04
Draba reptans - 3-15-04
Draba verna - 3-16-03
Dracopsis amplexicaulis - 10-26-05
Duchesnea indica - 6-13-03
Dyssodia papposa - 9-28-06
Echinacea pallida - 10-27-05
Echinacea paradoxa - 10-27-05
Echinacea purpurea f. purpurea - 8-2-02
Echinochloa crusgalli - 2-13-04
Echinodorus berteroi
Echinops sphaerocephalus - 1-11-01
Echium vulgare - 1-4-05
Eclipta alba - 3-17-05
Elaeagnus umbellata - 2-6-04
Eleocharis quadrangulata - 1-4-05
Elephantopus carolinianus - 11-28-03
Eleusine indica - 2-13-04
Ellisia nyctelea - 5-2-04
Elymus villosus - 1-25-04
Elymus virginicus - 1-4-05
Epifagus virginiana - 12-4-05
Epilobium coloratum - 9-21-02
Epipactis helleborine - 1-23-01
Equisetum hyemale - 9-19-02
Eragrostis cilianensis - 11-15-03
Erechtites hieracifolia - 1-21-03
Erigenia bulbosa - 3-15-04
Erigeron annuus - 6-5-03
Erigeron philadelphicus - 2-1-06
Erigeron pulchellus - 6-21-03
Erigeron strigosus - 6-15-03
Erodium cicutarium - 9-5-05
Eryngium prostratum - 12-18-03
Eryngium yuccifolium - 7-29-04
Erysimum capitatum - 10-28-03
Erysimum repandum - 4-13-04
Erythronium albidum - 3-24-04
Erythronium americanum - 3-24-03
Euonymus americanus - 10-22-02
Euonymus atropurpureus - 11-2-04
Eupatorium altissimum - 9-22-06
Eupatorium coelestinum - 11-15-03
Eupatorium fistulosum - 8-22-04
Eupatorium hyssopifolium - 1-23-03
Eupatorium perfoliatum - 12-1-03
Eupatorium purpureum - 12-14-03
Eupatorium rugosum - 10-27-02
Eupatorium serotinum - 12-1-03
Euphorbia commutata - 11-01-00
Euphorbia corollata - 11-17-02
Euphorbia cyparissias - 9-20-04
Euphorbia dentata - 7-7-03
Euphorbia maculata - 1-23-03
Euphorbia obtusata - 10-29-03
Euphorbia supina - 11-16-03
Eurybia hemispherica - 2-7-07
Fagus grandifolia - 1-21-03
Fatoua villosa - 3-23-05
Fimbristylis autumnalis - 1-20-06
Forsythia suspensa - 3-20-03
Fragaria virginiana - 9-29-03
Froelichia floridana - 6-25-02
Froelichia gracilis - 10-10-03
Fuirena simplex - 1-25-04
Fumaria officinalis - 9-1-05
Gaillardia aestivalis - 8-29-05
Gaillardia pulchella - 7-13-02
Galactia volubilis - 11-17-02
Galeopsis tetrahit - 1-20-03
Galinsoga ciliata - 9-24-03
Galium aparine - 1-19-04
Galium arkansanum - 11-8-03
Galium borealis - 1-26-04
Galium circaezans - 11-28-02
Galium concinnum - 10-9-03
Galium obtusum - 2-14-04
Galium odoratum - 1-28-01
Galium pedemontanum - 12-12-03
Galium pilosum - 7-14-02
Galium tinctorium - 1-8-03
Galium triflorum - 11-17-02
Gaura biennis - 12-10-03
Gaura parviflora - 10-23-06
Gentiana quinquefolia - 10-31-02
Geranium carolinianum - 1-19-04
Geranium dissectum - 1-19-04
Geranium maculatum - 5-2-04
Geranium molle - 9-2-05
Gerardia flava - 10-18-03
Gerardia grandiflora - 1-13-01
Gerardia pedicularia - 12-10-03
Geum canadense - 10-9-03
Geum vernum - 9-5-04
Gillenia stipulata - 6-15-03
Glechoma hederacea - 4-20-04
Gnaphalium obtusifolium - 9-21-03
Gnaphalium purpureum - 1-19-04
Goodyera pubescens - 8-18-02
Gratiola neglecta - 2-17-05
Gratiola virginiana - 3-27-06
Grindelia lanceolata - 12-10-03
Grindelia squarrosa - 9-20-03
Hackelia virginiana - 1-5-05
Hamamelis virginiana - 1-23-03
Hedeoma hispida - 5-13-05
Helenium amarum - 11-17-02
Helenium autumnale - 11-29-03
Helenium flexuosum - 10-10-03
Helianthus annuus - 12-11-03
Helianthus divaricatus - 12-11-05
Helianthus grosseserratus - 10-15-06
Helianthus hirsutus - 11-16-03
Helianthus maximiliani - 11-29-03
Helianthus microcephalus - 1-19-04
Helianthus mollis - 7-27-03
Helianthus occidentalis - 12-11-03
Helianthus salicifolius - 10-23-06
Helianthus silphioides - 12-10-03
Helianthus strumosus - 11-09-00
Heliopsis helianthoides - 1-5-05
Heliotropium indicum - 1-7-03
Heliotropium tenellum - 12-14-03
Hemerocallis fulva - 6-19-03
Hepatica acutiloba - 10-26-06
Hepatica americana - 3-24-03
Hesperis matronalis - 05-17-00
Heteranthera dubia - 12-11-03
Heterotheca latifolia - 12-11-03
Hibiscus lasiocarpos - 12-27-05
Hibiscus militaris - 7-2-06
Hibiscus trionum - 9-17-02
Hieraceum gronovii - 1-21-03
Holosteum umbellatum - 10-3-02
Hordeum pusillum - 6-9-03
Hordeum vulgare - 5-25-03
Houstonia caerulea - 3-27-06
Houstonia longifolia - 11-8-03
Houstonia minima - 5-1-01
Houstonia nigricans - 10-29-05
Houstonia purpurea - 1-9-03
Houstonia pusilla - 3-16-03
Humulus lupulus - 10-23-06
Hyacinthus orientalis - 2-14-04
Hybanthus concolor - 1-28-04
Hydrangea arborescens - 10-4-03
Hydrangea quercifolia - 11-26-00
Hydrastis canadensis - 5-2-04
Hydrophyllum appendiculatum - 11-16-02
Hydrophyllum virginianum - 5-16-04
Hypericum drummondii - 2-15-05
Hypericum gentianoides - 2-15-05
Hypericum perforatum - 1-8-01
Hypericum punctatum - 10-10-03
Hypericum pyramidatum - 1-8-01
Hypericum spathulatum - 1-6-05
Hypericum sphaerocarpum - 1-6-05
Hypochaeris radicata - 4-21-05
Hypoxis hirsuta - 4-23-04
Impatiens balsamina - 2-5-04
Impatiens capensis - 12-10-00
Impatiens pallida - 11-7-03
Iodanthus pinnatifidus - 5-24-03
Ipomoea coccinea - 9-8-02
Ipomoea hederacea - 9-9-02
Ipomoea lacunosa - 9-11-02
Ipomoea pandurata - 1-20-03
Ipomoea purpurea - 9-12-02
Ipomoea quamoclit - 3-27-05
Iresine rhizomatosa - 1-29-05
Iris cristata - 7-22-02
Iris fulva - 9-3-04
Iris germanica - 5-2-04
Iris pseudacorus - 4-29-05
Iris verna - 3-28-06
Iris virginica - 4-28-05
Isanthus brachiatus - 8-9-03
Isopyrum biternatum - 3-19-04
Iva annua - 3-31-05

 

The Categories:

  White flowers, Leaves opposite or whorled

  White flowers, Leaves alternate

  Pink flowers, Leaves opposite or whorled

  Pink flowers, Leaves alternate

  Red flowers, Leaves opposite or whorled

 Red flowers, Leaves alternate

  Blue or Purple flowers, Leaves opposite or whorled

  Blue or Purple flowers, Leaves alternate

  Yellow flowers, Leaves opposite or whorled

  Yellow flowers, Leaves alternate

  Greenish flowers, Leaves opposite or whorled

  Greenish flowers, Leaves alternate

 Flowers of other colors

 No flowers, plants reproducing by spores

 Sedges and Rushes

 Grasses

Flowers in catkins

List of all plants in alphabetical order

افت گیاهان اپارتمانی

افات به مجموعه جانورانی اطلاق میشود که به گیاه مورد نظر صدمه می رسانند. و به سه دسته تقسیم میشوند:

۱/پاحبابداران:حشرات کوچکی هستند به طول۵/۱-۱میلیمتر و به رنگ قهوه ای سیاه و قرمز میباشند که پوره انها شبیه به حشرات کامل بوده ولی فقط بال ندارند.به گلایل نخلها امارلیس بگونیا سیکلامن سرخسها دراسنا و انجیر حمله می کنند.با قطعات دهانی نسوج برگ را سوراخ کرده و از محل شیره نباتی گیاه را می مکند و لکه های نقره ای ایجاد می کنند.

۲/مگس سفید:در شرایط اب و هوایی مرطوب فعالیت می کند و در گلخانه یا سیلو مشاهده میشود روی شاه پسند درختی شمعدانی و سرخسها زندگی می کند.

۳/شپشکها:گونه های متعددی دارند که به گیاهان اپارتمانی صدمه میزند مانند سپردارسفید که سپر انها گرد و سفید است بر روی یوکا کاکتوس بسر می برند.سپردار قهوه ای روی نخل زینتی و کاملیا زندگی میکنند و شپشک نرم تن که دارای بدن نرم و بیضی شکل و فاقد سپر است و عسلک ترشح میکند و شپشک زیتون که کروی و سیاه رنگ است و در سطح پشتی سه خط برامده به شکل H دارد هر حشره 500-100 تخم زیر س÷ر می گذارد و شپشک اردالود و بالشک های مرکبات شپشکهای زیان اور دیگری هستند.

شته ها دارای بدن گلابی شکل می باشند که روی بدن شش جفت زائده به نام کورتیکول دیده میشود و ممکن است بالدار یا بدون بال باشند.از انواع شته به شته سبز داودی شته جالیز شته بادمحان اشاره کرد که در هوای ازاد روی گیاهان خارج از گلخانه و اپارتمان دیده میشود و در ماههای بهار و تابستان و پاییز فعالیت دارند و زمستان تخم می گذارند.فعالیت شته ها همراه با ترشح عسلک می باشد که موجب جذب مورچه ها میشوند.

کنه های نباتی:1/کنه دونقطه که این کنه کوچک و به رنگ سبز متمایل به زرد است که دو یا چهار نقطه سیاه رنگ روی شکم دارد و جانوران کاملا دارای 8 پا بوده و فاقد شاخک هستند.این کنه تار می تنند و در شرایط گلخانه در تمام سال فعال هستند.

اثار تغذیه انها به صورت نقاط سبز روشن یا زرد روشن در متن برگ است و در روی بنت قنسول امارلیس مارچوبه زینتی بگونیا داودی گلایل پامچال کاکتوس دیده شده است.

دیگری کنه سیکلامن که به رنگ سبز و زرد است و روی شمعدانی و بگونیا ایجاد خسارت می کند که به صورت تغییر شکل برگهاست.

طرق مختلف مبارزه با افات:

1/گیاهان الوده به افت را سمپاشی کنید و بعد به درون گلخانه ببرید.

2/گیاهان گلخانه را خارج گلخانه سمپاشی کنید و به این نکته توجه کنید که دشمنان طبیعی افات به مقدار زیادی کار افات را انجام می دهند.اگر هواستید گیاهانی را که در گلخانه هستند سمپاشی کنید از NOGOSو DOVP که 24 ساعت بعد بی اثر میشود استفاده نمایید.گاهی از بخار نیکوتین یا پیپرترین برای ضدعفونی گلخانه استفاده می کنند.حشرات مفید را جمع اوری و پس از سمپاشی رها می کنند.

برای ازبین بردن شپشکها از دیازینون 60درصد سوپراسید40 درصد مالاتیون یا کامت 5/1-1در هزار پودر قابل تعلیق 85 درصد استفاده نمود که نتیجه رضایت بخش است.

برای از بین بردن کنه حشره کشهایی هستند که روی کنه موثرند مانند متاسیستوکس،دیمکرون ،تپ،توگرس،نواکرون در صورتی که فقط کنه نباتی شدت داشته باشد می توان از زینب یا تب یا مروسید که روی سفیدک و دیگر بیماری های قارچی موثرند استفاده کرد.

جوندگان مضر و مبارزه با آنها

جوندگان به گروهي از جانوران پستاندار گفته مي شود كه از روي خصوصيات دندانها از ساير گروهها متمايز مي شوند. بدين ترتيب كه در فك پائين داراي جفت و در فك بالا داراي يك يا دو جفت دندان ثنايا مي باشند. اين دندانها درشت و فاقد ريشه بوده و ارتفاع آن هميشه ثابت است. در اين جانوران دندان آسياب مطلقاً وجود ندارد و جاي آنها روي فك خالي و نمايان است. در اغلب جوندگان رودة كور خيلي رشد كرده است. از نظر طبقه بندي جوندگان به دو زير راسته تقسيم مي شوند:

الف-زير راستة Duplicidentata

كه در فك بالا دو جفت دندان ثنايا دارند كه جفت دوم به صورت ستونهاي كوچكي در پشت دندانهاي جفت اول قرار گرفته اند و خرگوشها از اين گروهند.

ب-زير راستة Sipmlicidentata

كه در فك بالا فقط يك جفت دندان ثنايا دارند. انواع موشها در اين گروه طبقه بندي شده اند. در زير فقط به شرح مختصري راجع به گونه هائي از اين زير راسته كه در كشاورزي اهميت دارند مي پردازيم:

موش مغان Microtus Socialis و Microtus arvalis

موش كلاهو Clitellus fulvus

موش تاترا Tatera indica

موش ورامين Nesokia indica

موش سياه Rathus rathus

موش سياه Rathus rathus

موش خانگي Mus musculus

مريونها Meriones Spp.

موش شكول Glis-glis Caspicus

مبارزه با موشها:

1-تعيين نوع موش:

اول از همه بايد نوع موشي را كه در نظر است براي دفع آن مبارزه كنيم، مشخص سازيم. زيرا تا نوع موش مشخص نشود، تعيين نوع مبارزه و طعمه و حتي نوع سم غير ممكن خواهد بود. مثلاً مي دانيم براي مبارزه با موش كا اهو از فتوكسين استفاده مي شود و تلفات هم تا 90 درصد مي رسد ولي همين سموم را اگر در مبارزه با موش ورامين يا موش مغان به كار برند تلفات حداكثر به 60-50 درصد مي رسد و يا براي مبارزه با موش انباري يا موش ورامين حداكثر 5-3 درصد فسفوردوزنگ مخلوط مي كنند. بنابراين براي انجام يك مبارزه بايد قبل از هر چيز نوع موش منطقه را شناخت تا مبارزه با موفقيت انجام شود.

2-فصل مبارزه:

فصل مبارزه خود اهميت زيادي دارد. مثلاً براي مبارزه با موش مغان در طول پائيز و زمستان طعمة گندم با فسفوردوزنگ تا 98 درصد تلفات مي دهد ولي همين طعمه در بهار 45-35 درصد تلفات وارد مي آورد زيرا موشها در اين فصل رغبتي به خوردن مواد پر كالري ندارند و در فصل بهار و تابستان طعمه هائي كه براساس علف سبز تهيه مي شوند نتيجه بهتري مي دهند و يا در موش ورامين در فصل پائيز و زمستان مصرف طعمه با مغز گردو نتيجه مطلوبي مي دهد ولي در بهار و تابستان گردپاشي لانه ها تلفاتي تا حدود 99-98 درصد مي دهد. بنابراين بايد دقت كامل به فصل مبارزه نمود و بعد طرز مبارزه را انتخاب كرد.

3-محل زندگي موشها:

انتخاب سم بايستي بر حسب محل زندگي موشها باشد. اگر مبارزه در صحرا و دور از آبادي انجام مي شود،‌ انتخاب نوع سم آسان است ولي اگر همين موش در محل زندگي انسان و شهرها ديده شود بايد حتماً از سمومي كه براي انسان و دام بي خطرند استفاده شود. مثلاً موش خانگي وقتي كه به مزارع حمله مي كند مي توان از سموم فسفوردوزنگ به نسبت 3% استفاده كرد ولي اگر اين موش در منازل ديده شود بايد زا سموم بي خطر مانند تركيبات وارفاين-كومارين و برمولين و غيره استفاده كرد.

4-غلظت سم:

دستوراتي كه براي مبارزه با موش داده مي شود از روي مطالعات زيادي به دست آمده است كه هم از لحاظ اقتصادي مقرون به صرفه باشد و هم مؤثر واقع شود. لذا پيروي از دستورات صادر شده اجباري است. مثلاً‌ موش مغان با اينكه جثه كوچكي دارد در دستورات مبارزه طعمه را با 10 درصد فسفوردوزنگ آلوده مي سازند. زيرا با تراكم زيادي كه اين موش در هكتار دارد جمع وزن زندة موش در هكتار بالا است و بايد طعمه را با دُز حداكثر مصرف كرد. در صورتي كه با مبارزه با موش ورامين كه جثة نسبتاً درشتي دارد،‌ دُز فسفوردوزنگ مصرفي 50 درصد خواهد بود. چون با توجه به تراكم موش در هكتار جمع وزن موجود زنده در هكتار خيلي كمتر از موش اولي است و مصرف سم زيادي از لحاظ اقتصادي مقرون به صرفه نمي باشد.

5-بيولوژي:

قبل از اقدام به مبارزه، بيولوژي موش مورد نظر را كاملاً مورد توجه قرار دهيد تا از نقاط ضعف آن حداكثر استفاده را براي بالا بردن نتيجة مبارزة بدست آوريد. مثلاً مبارزه شيميايي با موش كلاهو يا موش شكول در فصولي كه قسمتي يا همة موشها به خواب زمستانه رفته اند بي نتيجه است و بايد از مبارزة مكانيكي استفاده نمود.

6-رعايت كامل اصول زراعي:

براي جلوگيري از خسارت موشها مخصوصاً در باغات و مزارع صيفي، پاك كردن مزارع از علف هرز يا زدن شخم عميق در پائيز اهميت زيادي دارد و از تراكم موشها در بهار خواهد كاست.

7-دقت براي انتخاب ماده براي طعمه:

در اين امر در صحرا و براي مبارزه با موشهاي صحرائي مي توان فرمولهاي كلي توصيه كرد. مثلاً مي گوييم در مبارزه با موش مغان در فصل زمستان به عنوان طعمه گندم مصرف كرد و در بهار از طعمة سبز استفاده نمود. اين دستور كلي است و نتيجة مطلوب هم مي دهد. ولي در مبارزه با موشهاي خانگي يا انباري وضع اينطور نيست و نمي توان فرمول كلي براي انتخاب طعمه بدست آورد و در هر مورد بايد كسي كه مبارزه را سرپرستي مي كند قبل از طعمه گذاري با انجام آزمايشهائي نوع طعمه مورد لزوم خانه يا انبار را پيدا كند. اگر موشي در انباري ديده شد بايد قبلاً چند نوع ماده بدون سم در گوشه و كنار انبار قرار داد و دو يا سه روز مراقب بود كه موشها به كدام طعمه توجه خواهند داشت. پس از پيدا كردن نوع غذاي مورد علاقه موشهاي اين انبار يا منزل، طعمه را براساس آن ماده تهيه مي كنند. در اينجا بايد متذكر شد كه موش خانگي يا انباري به انواع غذاهاي مختلف دسترسي دارد. اگر كمبودي احساس كند ممكن است از خانه ها و انبارهاي مجاور آن را تهيه كند لذا انتخاب طعمه براي اينگونه اماكن 3-2 روز مطالعه مقدماتي لازم دارد.

فرمولهاي مبارزه با جوندگان و طرز تهيه آنها:

1-طعمه گندم مسموم:

براي تهيه طعمه 100 كيلوگرم گندم و 2 ليتر روغن پارافين و 10 كيلو فسفوردوزنگ مورد احتياج است. براي تهيه اول 2 ليتر روغن را با 100 كيلوگرم گندم با پاروك خوب مخلوط كرده و سپس فسفوردوزنگ را به تدريج به گندم اضافه كرده و با پاروك هم مي زنند تا سم با گندم به طور يكنواخت مخلوط شود. از اين طعمه براي مبارزه با موش مغان در فصل پائيز و زمستان از قرار 2-1.5 كيلو طعمه در هكتار به طور دست پاش استفاده مي كنند. طعمه تهيه شده را در همان روز بايد مصرف نمود. اگر بخواهند با اين طعمه با موشهاي جنس Meriones در پائيز و زمستان استفاده كنند به جاي 10 درصد فسفور دوزنگ بايد ميزان فسفور دوزنگ را تا 5 درصد تقليل داد.

چنانچه بخواهند از اين طعمه در مبارزه با موش خانگي كه در مزارع زندگي مي كنند يا موش جنگلي استفاهد كنند، ميزان فسفوردوزنگ را تا 3 درصد بايد پائين آورد.

2-طعمه با مغز گردو:

10 كيلو مغز گردو و 200 گرم روغن پارافين، 0.5 كيلو فسفودوزنگ و طرز تهيه مثل طعمه گندم مي باشد. اين طعمه را مي توان در فصل پائيز و زمستان براي مبارزه با موش ورامين در باغات بكار برد. براي اين كار طعمه را با قاشقك در داخل لانه هاي فعال مي گذارند. در اين روش بايد كليه لانه ها را يك روز قبل از انجام مبارزه كوبيد و روز بعد طعمه گذاري را فقط در سوراخهائي كه باز شده اند،‌ يعني لانه هاي فعال انجام داد. مقدار مصرف طعمه در يك هكتار حدود 0.5 تا يك كيلوگرم طعمه خواهد بود.

3-طعمة سبز:

علف سبز (هر نوع علف هرز يا گياه زراعي فرق نمي كند) 100 كيلوگرم، فسفوردوزنگ مخلوط با خاكستر يا پودر تالك حدود 10 كيلوگرم در اين طريقه ابتدا پودر تالك و فسفوردوزنگ را با هم به خوبي مخلوط مي مكنند سپس كارگري كه مجهز به دستكش و ماسك و يك سطل با ظرفيت حدود يك كيلوگرم، كار را شروع مي كنند. كارگر ضمن عبور از مزرعه به محض برخورد با لانه فعال، مقداري علف چيده و آن را به اندازة سوراخ خروجي موش گلوله كرده و يك طرف گلوله را با مخلوط سم و تالك آغشته كرده و طرف آلوده با سم را داخل سوراخ موش كرده و راه ورود لانه را مي بندد و سراغ سوراخ بعدي مي رود. در اين روش بايد يك روز قب از مبارزه كليه لانه ها را لگد كوب كرد و روز بعد فقط در سوراخهاي باز شده طعمه گذاري كرد. اين طريقة مبارزه را در فصل بهار و تابستان براي موش مغان، موش آبي و مريونها مي توان به كار برد. با اين مقدار مي تون 12-10 هكتار را مبارزه كرد.

4-طعمة سيب زميني يا هويج:

10 كيلوگرم سيب زميني يا هويج و 0.5 كيلوگرم فسفودوزنگ مورد احتياج است. ابتدا هويج يا سيب زميني را به قطعات كوچكي به اندازه حبه قند تقسيم مي كنند. سپس فسفوردوزنگ را به تدريج روي اين قطعات پاشيده و با پاروك آن را به هم مي زنند تا سم بطور يكنواخت با طعمه مخلوط شود و بايد بلافاصله طعمه گذاري را شروع كرد. اين روش را مي توان براي موش آبي يا موشهاي خانگي در مزارع در فصل تابستان و پائيز بكار برد و طعمه گذاري را بايد طرف عصر انجام داد.

5-طعمه با يونجة خشك

يونجه خشك 10 كيلوگرم، ملاس چغندرقند يك ليتر،‌فسفودوزنگ يك كيلوگرم مورد احتياج خواهد بود. اين روش را در روزهاي برقي براي مبارزه با خرگوش مي توان بكار برد. براي تهيه طرف صبح روي يونجه خشك ملاس چغندرقند يا محلول 10 درصد شيره را به تدريج پاشيده و يونجه را زير و رو مي كنند تا محلول به طور يكنواخت يونجه را خيس كند. سپس روي آن را با گوني يا نايلون مي پوشانند و تا عصر به همان حال مي گذارند تا يونجه ها رطوبت بردارند. طرف غروب يونجه ها را به دسته هاي كوچك (10-8 ساقة يونجه در هر دسته) تقسيم مي كنند. سپس فسفور دوزنگ را روي آن پاشيده و آرام آرام بهم مي زنند. اين طعمه را طرف غروب در سطح باغي كه مستور از برف مي باشد و مورد حملة خرگوشها قرار مي گيرد پخش مي كنند. در هر 10 متر مربع يك دستة كوچك يونجه كافي است. صبح روز بعد طعمه هائي كه مورد استفاده خرگوش قرار نگرفته است بايد از سطح باغ جمع آوري و معدوم شود.

6-طعمه با نان و مربا:

اين روش مخصوص موش شكول مي باشد. مواد مورد نياز 10 كيلو نان سفيد، 200 گرم مربا بهتر است مرباي زردآلو باشد، 0.5 كيلو فسفوردوزنگ خواهد بود.

طرف غروب نانها را از وسط بريده و لاي آن را مربا مي مالند،‌ سعي شود قطعات زردآلو لاي نان وجود داشته باشد سپس فسفوردوزنگ را روي مربا مي پاشند و دو طرف نان را روي هم مي گذارند و سپس آن را به قطعات كوچك تقسيم مي كنند و در محل رفت و آمد شكول قرار مي دهند و صبح روز بعد طعمه ها را جمع آوري و معدوم مي سازند.

7-گردپاشي لانه ها:

مواد مورد نياز: 20 كيلوگرم تالك و 10 كيلوگرم فسفوردوزنگ خواهد بود.

تالك و فسفوردوزنگ را در ظرف سربسته با چرخانيدن ظرف به خوبي با هم مخلوط مي نمايند. سپس اين گرد را با گرد پاشهاي دستي كوچك به داخل لانه مي پاشند. در اين طريقه هم بايد يكروز قبل از مبارزه كلية لانه ها را بكوبند و روز بعد گردپاشي را فقط در لانه هاي باز شده انجام دهند. اين روش بيشتر در مواقعي كه موشهاي صحرائي از قبيل موش مغان (در زماني كه علف بيابان خشكيده و هوا گرم است) يا موش ورامين (در فصل بهار) كه از برداشتن طعمه خودداري مي كند به كار مي رود.

مشاوره گياه پزشکي

---

نام گياه : يوکا-خنجری

فارسی اصيل : زنگوله ای (اشاره به گلهای زنگ مانند و وارونه)
نام انگليسی: Spineless yucca
نام علمی : Yucca elephantipes

کمتر خانواده ای است که با نام و شکل اين گياه آشنا نباشد،

گياهی است از خانواده ليلياسه ، برگها بزرگ و کشيده و

خنجری،نوک تيز و به رنگ سبز ، در کاشت گروهی مورد استفاده فراوان دارد ،

ممکن است يک يا چند گياه داخل يک گلدان کاشته شود ،

با حذف جوانه انتهايی گياه 2 يا 3 شاخه خواهد شد ، به آبياری کمتری نيازمند است،

ساقه گل دهنده هر چند سال يکبار نمودار می شود و

گلهای سفيد و کرمی و به تعداد زياد به شکل زنگوله ای کوچک و واژگون ظاهر می شود

ولی در آپارتمان کمتر به گل می نشيند.

نياز ها :

* نور : به نور کافی احتياج دارد ، از نور وسط روز بخصوص از پشت شيشه بيزار است ، 4 تا 5 هفته در سايه مقاومت می کند.
* دما : در جه حرارت مطلوب در زمستان 10 تا 16 درجه و در تابستان محتاج به نگهداری در خارج از اتاق و در بالکن است.
*آبياری: در تابستان آن را هميشه مرطوب و هر 2 تا3 روز يکبار آّبياری نماييد، ، در زمستان هر 10 روز يکبار آبياری کافيست.
*رطوبت : در تابستان هفته ای يکبار و در زمستان هر ماه يکبار غبارپاشی توصيه می گردد.
*خاک مناسب : خاک ليمونی مناسب ترين محيط رشد ريشه برای يوکا است.
*تميز نمودن برگها : جهت تميز نمودن برگها از پارچه يا اسفنج مرطوب استفاده کنيد و از مواد براق کننده استفاده نکنيد .
*تکثير : جدا کردن پاگياه در بهار
کاشت بذر در بهار در دمای 20 درجه سانتی گراد
کاشت قلمه در شن و ريشه دار نمودن آنها

عوارض و درمان :

*لکه های قهوه ای روی ساقه و زير برگها مشاهده می گردند: عامل آن حشره آفت است . سطح زيرين برگ را با پنبه آغشته به سم حشره کش نفوذی خيس کرده و يا گياه را هفته ای يکبار سم پاشی نموده تا علايم برطرف گردند.
*نقاط زنگ مانند روی برگها مشاهده می گردد: از مواد براق کننده استفاده شده است ، برگها را با پارچه و يا اسفنج مرطوب تميز نماييد.
*برگها رنگ پريده اند: نور مستقيم زياد است ، گياه به نور کافی احتياج دارد ولی اشعه مستقيم آفتاب بخصوص در ظهر به برگهای آن صدمه وارد می کند.
*کليه برگهای يک شاخه سياهرنگ شده و می پوسند: آبياری بيش از اندازه است ، خاکهای سطحی گلدان بايد در فاصله بين 2 آبياری خشک شوند .
*برگهای زيرين زرد می شوند: نور کافی نيست گياه را به محل پرنورتری منتقل نماييد.
*برگها در زمستان خشک می گردند: هوا گرم است ، گياه را به محل خنک تری منتقل نماييد . غبارپاشی را فراموش نکنيد.
*زخمهای پنبه ای سفيد رنگ در وسط برگها مشاهده می شود : عامل آن حشره آفت است ، گياه را با سم حشره کش نفوذی هر 2 هفته يکبار طبق دستور سم پاشی نماييدتا علايم برطرف گردد.

روشهای پیشگیری از خسارت آفات درگلخانه

شرایط ایجاد شده در گلخانه بهتــــرین وضعیت را برای استقرار انواع حشرات و کنه های آفت بوجود می آورد . افزایش سریع جمعیت آفات در گلخانه گاهی اوقات آنچنان غاقل گیر کننده است که تنها یک مدیریت کارآمد می تواند از خسارت آنها به محصول جلوگیری کند . برای کنترل آفات در گلخانه استفاده بی رویه از سموم دفع آفات راه حل مناسبی نیست و به هیچ وجه توصیه نمی شود .


شرایط ایجاد شده در گلخانه بهتــــرین وضعیت را برای استقرار انواع حشرات و کنه های آفت بوجود می آورد . افزایش سریع جمعیت آفات در گلخانه گاهی اوقات آنچنان غاقل گیر کننده است که تنها یک مدیریت کارآمد می تواند از خسارت آنها به محصول جلوگیری کند . برای کنترل آفات در گلخانه استفاده بی رویه از سموم دفع آفات راه حل مناسبی نیست و به هیچ وجه توصیه نمی شود . مدیریت صحیح آفات گلخانه بیشتر بر استفاده از روشهای پیشگیری استوار است . زیرا این روشها به مراتب آسانتر و کم هزینه تر از روشهای مبارزه با آفات پس از ظهور آنها در گلخانه است . پیشگیری از وقوع آفات عمدتاً بر رعایت اصول بهداشت زراعی متکی است که شامل نابودی یا حذف نه تنها مواد آلوده به آفت بلکه کلیه منابع بالقوه آلودگی می باشد . عملیات پاکسازی می بایست هم در داخل گلخانه و هم در اطراف آن انجام گیرد و در هر مرحله از تولید محصول می بایست انجام پذیر باشد. رعایت اصول بهداشتی در گلخانه فرآیندی مداوم و در تمام طول سال است.

حفاظت و پیشگیری از آفات را میتوان در سه مرحله اجرا کرد:
الف - مرحله تولید نشاء و کاشت.
در این مرحله می توانید از تله های زرد چسبنده به ابعاد 13×8 سانتیمتر ( یک تله برای هر50 تا100 متر مربع) برای ردیابی اولیه مگس های سفید ، تریپس ها و شته ها استفاده کنید این تله ها می بایست درطول راهروهای داخل گلخانه ، نزدیک در و پنجره ها و محلهای ورودی هوا نصب شود و حداقل هفته ای یکبار مورد بازدید قرا گیرد . علاوه بر بازدید تله ها بهتر است بوته های نشاء یا گیاهچه ها را نیز بصورت هفتگی از نظر وجود کنه یا شته بررسی کنید . وجود کنه های تارعنکبوتی را می توانید از طریق مشاهده مستقیم کنه بر روی گیاه یا مشاهده آثار خسارت آن مشخص نمایید. بر اثر تغذیه کنه های دو نقطه ای ( کنه های تار عنکبوتی ) نقاط زرد رنگی در سطح برگ بوجود می آید . از آنجائیکه تله های زرد تنها برای ردیابی حشرات بالدار قابل استفاده است ردیابی آفات بی بالی مانند کنه ها و یا شته های بی بال بصورت مشاهده مستقیم در نشاء ( یا گیاهچه) بسیار مهم است . شته ها بیشتر در زیر برگها یا اطراف جوانه های رویشی و زایشی گیاه مستقر می شوند و از طریق وجود پوسته های سفید رنگ آنها و یا ترشحات چسبنده براق آنها به نام عسلک بر روی اندامهای مختلف گیاه قابل ردیابی هستند.
علفــــهای هرز می توانند منبع مهمـــی برای استقرار حشرات و کنه ها در طول سال باشند . بنـــابر این می بایست کلیه علفهای هرز داخل و اطراف گلخانه را نابود کنید . از قرار دادن هر گونه گیاه زینتی در اطراف نشاء ها یا گیاهچه های جوان خودداری کنید زیرا این نوع گیاهان نیز می توانند به صورت منبعی برای استقرار آفات عمل کنند.
ب - مرحله تولید محصول
در این مرحله عملیات توصیه شده در طی مرحله قبل می بایست ادامه یابد.

توصیه های بیشتر عبارتند از :
1- کلیه بقایای گیاهی را از مسیر راهروها و مسیر آبیاری به سرعت جمع آوری کنید و هیچگونه توده زباله را داخل و یا نزدیک گلخانه به حال خود رها نکنید
2- به منظور جلوگیری از گل آلوده شدن و مرطوب شدن سطح خاک که محل مناسبی برای تکثیر مگس های پوسیده خوار ایجاد می کند . خاک را بخوبی زهکشی کنید.
3- هرگز گیاهان متفرقه مانند انواع گیاهان زینتی و درختچه هارا داخل گلخانه قرار ندهید چرا که اینها بعنوان پناهگاههای جایگزین برای حشرات، کنه ها و سایر آفات عمل می کنند.
4- در جاهائیکه امکان پذیر است از توریهای محافط استفاده کنید تا از ورود حشرات جلوگیری شود استفاده از توری یک راه موثر و ساده برای جلوگیری از ورود آفات درشت مانند انواع پروانه های آفت، سوسکها ، زنبورها و سن ها به داخل گلخانه است.
5- حداقل یک محوطه به پهنای 10 متر فضای عاری از هر گونه گیاه یا چمن زنی شده در اطراف گلخانه ایجاد کنید ( در صورتیکه از علف کشها برای پاکسازی استفاده میکنید از عدم پاشش آنها در اطراف پنجره ها و هواکشهای گلخانه اطمینان حاصل کنید ). گیاهان زنیتی و سبزیجات خانگی محلهای استقرار خوبی برای حشرات و کنه ها هستند و به همین خاطر در نزدیک گلخانه این گیاهان به عنوان علف هرز در نظر گرفته می شود.

ج) مرحله پایان برداشت محصول
در صورتیکه بوته به حشرات و کنه های آفت آلوده شده با شد بلافاصله پس از آخرین برداشت محصول و قبل از حذف بوته ها اقدام به مبارزه با آفت نمایید تا جمعیت انتقالی آفت از یک دوره کشت به دوره دیگر نابوده شده یا به حداقل برسد. این کار فرصت باقی ماندن و پخش یا پنهان شدن آفت را در درزها و شکاف گلخانه و دیگر جاهای امن آن به حداقل میرساند. روشهای مبارزه با آفات در این مرحله می تواند شیمیایی و یا غیر شیمیایی باشد . استفاده از یک آفت کش مناسب قبل و پس از حذف بوته ها از داخل گلخانه معمولا" منجر به از بین رفتن بخش عظیمی از جمعیت حشرات و کنه ها می شود. از توصیه های کارشناســان در این مورد استفاده کنید . پس از مصرف آفت کشها و قبل از ورود به داخل گلخانه از انجام تهویه مناسب و کافی در داخل گلخانه اطمینان حاصل کنید.
درجه حرارتهای بالا بصورت یکنواخت و سراسری حداقل به میزان 40 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی کمتر از 50 درصد به مدت حداقل 3 تا4 روز بطور موثری حشرات و کنه ها را کنترل خواهد کرد . پس از حذف بوته ها این روش می تواند تکرار شود . این روش در ماههای گرم تابستان به آسانی و با هزینه کمتری قابل اجرا است.
پس از اجرای روشهای فوق الذکر و حذف بوته ها می بایست با استفاده از تله های زرد چسبنده آفات بالدار احتمالی از قبیل تریپس ها ، مگس های سفید و شته ها ردیابی شوند . بطور منظم این تـله ها را بازدید کنید و اگر آفتی مشاهده کردید با استفاده از یک روش مناسب ضربه دیگری به آن وارد کنید

ضد عفونی بستر کشت
ضد عفونی بستر کاشت ، ذخیره آفات بویژه کنــه های تار عنکبوتی و تریپسها را کاهش خواهد داد . روشهای مختلف ضد عفونی بستر کشت عبارتند از :
الف - ضد عفونی خاک با استفاده از بخار
برای گرفتن نتیجه بهتر از این روش یهتر است خاک تا عمق 15 تا 20 سانتی متر به خوبی زیرورو شده و رطوبت آن در حد مناسبی باشد. از دماسنجهای خاک برای اطمینان از گرم شدن خاک در حدود 80 درجه سانتیگراد و به مدت 30 دقیقه اطمینان حاصل کنید اگر درجه حرارت یا مدت زمان آن افزایش یابد ممکن است مشکلاتی از قبیل افزایش املاح یا از بین رفتن آمونیاک خاک پیش بیاید
ب - ضد عفونی خاک با استفاده از گازهای شیمیایی
گاز متیل بروماید به عنوان مرسوم ترین مــاده شیمیایی جهت ضد عفونی خاک بکـــار می رود . گاز دهی می بایست در خاکی که حداقل تا عمق 15 سانتیمتر به خوبی زیرورو شده است و حرارت آن حداقل 15 درجه سانتیگراد بوده و از رطوبت مناسبی برخوردار است انجام شود . پس از گازدهی خاک می بایست به خوبی به مدت 3 تا 7 روز هوادهی شود چرا که این گاز برای گیاهان و *****داران بسیار سمی است .متیل بروماید نباید قبل از کشت محصولاتی که برگهای آن مورد استفاده قرار می گیرد( مانند کلم ) استفاده شود. زیرا بروماید بیشتر در برگها و ساقه های گیاه تجمع پیدا می کند. برای ضد عفونی خاک بخار دادن مزیت بیشتری نسبت به گاز دهی دارد زیرا علاوه بر نابودی اکثر آفــات با این روش هیچ گونه اثر سمی پس از مصرف از خود بجای نمی گذارد . علاوه بر این کشت محصول می تواند بلافاصله پس از سرد شدن خاک و آبیاری انجام شود.
ج- ضد عفونی خاک با استفاده از انرژی خورشیدی
با استفاده از انرژی خورشیدی بعنوان یک منبع انرژی ارزان میتوان تا حد بسیار زیادی آفات و عوامل بیماریزای خاکزی و همچنین بذر علفهای هرز را نابود کرد.
بهترین زمان برای اینکار ماههای گرم تابستان است . مانند دو روش قبل بهتر است زمین قبل از اجرای روش بخوبی زیرورو شده و رطوبت آن در حد مناسبی باشد سپس سطح خاک توسط یک لایه بدون درز و روزنه از جنس پلاستیک شفاف که از آن نور عبور کند پوشانده میشود. برای بررسی بهتر تغییرات درجه حرارت در عمق های مختلف می توان از دما سنج های خاک استفاده کرد.توصیه می شود قبل از کشیدن پلاستیک روی خاک مقداری کود دامی تازه با خاک مخلوط شود تا اثر آفت کشی این روش افزایش یابد

__________________

تاثیر عناصر مختلف برچقندرقند وعلائم کمبودآنها:

ازت(N):چقندر قند به میزان و مصرف ازت حساسیت ویژه ای داردوبرای تولید غده های بزرگ نیازبه مقدارزیادی ازت دارد ولی جذب بیش ازحد این عنصر موجب کاهش کیفیت قند وشیره می شود.درصورت کمبودازت برگها کوچک باریک ونازک می گردد.

فسفر(P):باعث تسریع رشدوافزایش عملکرد می شود ودرانتقال مواد غذایی از برگ به ریشه وقند سازی موثراست . دراثر کمبود برگها به رنگ سبز تیره درآمده رشد گیاه متوقف می شود ودرشرایط کمبود شدید برگها ارغوانی مایل به قرمز می گردد.

پتاسیم (K): مقاومت گیاه را نسبت به تنش خشکی افزایش داده مقاومت گیاه را در مقابل آفات وبیمارها زیاد کرده وبا عث افزایش کیفیت شیره ومقدار آن می شود . در صورت کمبود پتاسیم برگها لب سوخته می شود وداخل پهنک وبین رگبرگها پلاسیده می شود زخمهای طولی در دمبرگ بوجود می آید لکه های سفید مایل به زرد روشن و قهوه ای تیره به تعداد زیاد در حاشیه وبین رگبرگها ایجاد می شود.

بر(B):درتنظیم مقدار آب گیاه وافزایش قند نقش عمده ای  داشته رشدریشه رازیاد نموده ومقاومت دربرابرسرما وبیماریها افزایش می یابد. اگرچقندر قند دچار کمبود بر شود.دمبرگها بد شکل وشکننده می شود.جوانه انتهایی  ازبین رفته ولکه های سیاهی روی تاج ریشه پیدا می شود که به داخل ریشه نفوذکرده وآن را به شکل Vوبه رنگ قهوه ای روشن تا سیاه درمی آورد.محتویات ریشه در این منطقه پوسیده لزج وگاهی ازبین می رود

تاثير عناصر مختلف بر غلات و علائم کمبود آنها

ازت (N) : باعث افزايش پروتئين دانه ، بهبود كيفيت پخت ، افزايش راندمان آبياري شده تعداد پنجه ها را زياد نموده و مقاومت گياه را نسبت به زنگ زرد گندم افزايش مي دهد . در صورت كمبود اين عنصر ساقه كوتاه و نازك مي شود پنجه زني گياه كم شده ، برگها سبز مايل به زرد گشته و خوشه ها كوچك مي شوند .

فسفر (p)  : باعث تكامل دانه ، افزايش عمق نفوذ ريشه و سهولت جذب آب مي شود . اين عنصر زمان بلوغ و رسيدن محصول را تسريع نموده و باعث مي شود گياه از خشكي كه عمدتا با زمان تشكيل دانه همراه است آسيب نبيند . در صورت كمبود فسفر برگها و ساقه سبز مايل به آبي شده و بعد از مدتي برنزه يم شود . برگهاي پير از نوك به طرف پائين برگ شروع به خشك شدن نموده و خوشه ها كوتاه مي مانند .

پتاسيم (k) : مقدار پروتئين دانه و راندمان استفاده از كودهاي ازته را افزايش مي دهد . ميزان سلولز زياد شده و در نتيجه ورس كاهش مي يابد . مقاومت نسبت به آفات و بيماريها نيز افزايش مي يابد . اگر گياه دچار كمبود پتاسيم شود . ساقه ها كوتاه و گياه لاغر مي شود . مقدار دانه كم شده و اندازه آنها كوچك مي ماند . برگها به رنگ سبز مايل به خاكستري و يا كمي رنگ پريده مي شود و سوختگي لبه و نوك برگ به وجود مي آيد .

منگنز (Mn) : وزن هزار دانه را افزايش مي دهد . باعث غني شدن دانه گندم شده و عملكرد دانه و كاه را افزايش مي دهد . در صورت كمبود ، رگه هاي زرد كم رنگ و نيز لكه هاي قهوه اي پراكنده ، روي برگ ظاهر مي شود .

 مس (Cu) : عمدتا به عنوان كاتاليزور در واكنشهاي گياه شركت مي كند و در صورت كمبود برگهاي جوان تر لوله اي شده ، نوك برگها چروك مي خورد و دانه ها لاغر و كوچك بنظر مي رسد .

 

روي (zn) : در تشكيل هورمونهاي گياهي نقش عمده اي داشته و اگر گياه دچار كمبود اين عنصر شود . نوارهاي موازي زرد رنگ در اطراف رگبرگ مياني مشاهده خواهد شد .

تاثير عناصر مختلف در سيب زميني و علائم كمبود آنها :

ازت(N)  :به رشد رويشي كمك كرده و در توسعه غده ها نقش دارد . كمبود آن باعث كوتولگي گياه و كوچك ماندن برگها مي شود .

فسفر (P) : مقاومت گياه را در برابر تنشهاي محيطي افزايش داده به تشكيل نشاسته كمك مي كند و باعث كاهش آسيب پذيري غده ها در هنگام برداشت مكانيكي و حمل و نقل مي شود . در صورت كمبود ، لبه هاي برگ دچار سوختگي شده و نقاط قهوه اي يا برنزي داخلي غده هاي به وجود مي ايد .

پتاسيم (K) : باعث افزايش نشاسته و كيفيت آن مي گردد . از سياه شدن غده ها در مجاورت هوا جلوگيري نموده ، سبب خوش رنگي سيب زميني مي شود . مقاومت گياه را نسبت به بيماريهاي قارچي افزايش مي دهد .

منگنز (Mn) :‌نقش كاتاليزور را بر عهده دارد و به ساخت كلروفيل كمك مي كند . در صورت كمبود نقاط مشخص سياه و قهوه اي روي برگهاي جوان ظاهر مي شود و عمدتاً با زردي بين رگبرگها همراه است . پوسته بندي غده ضعيف مي شود و در هنگام برداشت غده ها آسيب مي بيند .

 بر (B) : باعث تقسيم سلولهاي بافت مريستمي شده و به تشكيل قند و مواد هيدروكربنه كمك مي كند و سنتز پروتئين را افزايش داده و مقاومت گياه را نسبت به سرما و بيماريها زياد مي كند . كمبود بر در سيب زميني باعث آبكي و بي مزه شدن آن شده و كيفيت را كاهش مي دهد . غده ها كوچك مانده و داخل آن قهوه اي مي شود . برگها ضخيم شده و حاشيه آنها به سمت بالا پيچيده مي شود

روي (zn) : در تشكيل هورمونهاي گياهي نقش داشته و در صورت كمبود برگهاي جوان به صورت فنجاني در مي آيند كه اصطلاحاً به آن بيماري برگ سرخسي گفته مي شود و باعث كاهش رشد گياه و آفت محصول مي گردد .

تاثير عناصر مختلف بر يونجه و علائم كمبود آنها :

ازت (N) : به طور كلي يونجه نياز به ازت خود را از طريق رابطه همزيستي با باكتريهاي تثبيت كننده ازت به دست يم آورد و استفاده بيش از حد كودهاي ازته باعث كاهش عملكرد و افت كيفيت مي گردد . در صورت كمبود اين عنصر برگها كوچك و نازك و سبز روشن شده و ريشه ها نازك مي شوند .

 فسفر (P) : اين عنصر باعث گسترش سيستم ريشه اي گياه شده و عملكرد را افزايش مي دهد . در اثر استفاده از كودهاي فسفره مقاومت گياه نستب به آفات و بيماريها بيشتر مي گردد . در صورتيكه گياه دچار كمبود فسفر شود برگها به رنگ سبز تيره و يا بنفسش درآمده و از نوك شروع به خشك شدن مي كند . همچنين گره زايي متوقف شده و احتمال سرمازدگي در گياه زياد مي شود .

پتاسيم (K) : حساس ترين عنصر براي يونجه محسوب مي شود و باعث افزايش عملكرد مي گردد . در صورت كمبود ، ابتدا لكه هاي سفيدرنگي در حاشيه برگ ظاهر مي شود و در نهايت زمينه اصلي برگ زرد و سپس قهوه اي مي گردد و حاشيه برگها به صورت شكسته و نامنظم در مي آيد .

 موليبدن (Mo) : اين عنصر در ساختمان آنزيمهاي گياه نقش داشته و به گره زايي كمك مي كند . كمبود آن به علت دخالت در واكنشهاي احياء نيترات باعث بروز كمبود ازت مي شود . و از علائم ديگر كمبود اين عنصر اين است كه برگها باريك و رنگ پريده شده و شكل برگها از حالت طبيعي حالت مي شود . همچنين كم رشدي از ساير عواقب ديگر كمبود اين عنصر است .

بر (B) : اين عنصر در جوانه زدن گرده و در انتقال آب در گياه نقش مهمي ايفاء مي كند . در صورت كمبود ، ميان گره ها كوتاه شدن و گياه به صورت رزت در مي آيد . همچنين سيستم ريشه اي ضعيف شده و رشد متوقف مي شود .

زنگ زرد گندم

زنگ خطی یا زنگ زرد

عامل مولد این بیماری گونه‌ای از بازیدیومسیتها به نام puccinia. Striiformis است. زنگ خطی منحصر به مناطق مرتفع و سردسیر می‌باشد و در بسیاری از نقاطی که زنگ ساقه و برگ پایدار می‌باشند، دوام می‌آورد. عامل بیماریزا در مناطقی که شبها سرد است بهتر دوام می‌آورد. وجود آن در مازندران ، گرگان ، آذربایجان غربی و فارس گزارش شده است. برای این قارچ میزبان واسطه شناخته نشده است. این قارچ علاوه بر گندم به چاودار و جو نیز خسارتهای زیادی وارد می‌کند.

علایم بیماری

علایم بیماری متفاوت می‌باشد و معمولا در اوایل بهار زودتر از زنگ ساقه و برگ ظاهر می‌شود. جوشها به رنگ زرد بوده و اصولا روی برگها و خوشه‌ها پدید می‌آیند و اغلب به صورت خطوط مشخص و منظمی قرار می‌گیرند. اسپورها به قطر 30 - 20 میکرومتر ، زرد نارنجی رنگ و کروی می‌باشند. دیواره ضخیم و خاردار دارند و دارای 12 - 6 سوراخ تندش هستند. روی خوشه گندم جوشها در سطح شکمی گلومها تشکیل شده و بذر گاهی آلوده می‌شود. این بیماری یکی از خطرناک‌ترین بیماریهای غلات در ایران است و اپیدمیهای آن هر 5 - 3 سال یکبار خسارتهای شدید ایجاد می‌کند.

عامل زنگ زرد گندم

 

مبارزه

بهترين روش مبارزه با زنگهاي غلات، کشت ارقام مقاوم مي‌باشدقارچکش Cyproconazole به ميزان نيم ليتر در هکتار و بصورت ضدعفوني بذر همراه با يک بار سم‌پاشي در مرحله ظهور ساقه، بهترين تأثير را در کنترل بيماري و در نتيجه افزايش محصول داشته است و قارچکشهاي Dithan M-45, Flutriafole, Propiconazole, Triadimefon و Tebuconazol در رده بعدي قرار دارند . ضد عفوني بذر در مرحله گياهچه‌اي با سموم بايتان، وينسيت، تيلت و بايلتون به نسبت 25% گرم ماده موثر در کيلوگرم بذر در مرحله تورم خوشه، سم بايلتون به نسبت 2 گرم ماده موثردر کيلوگرم بذراما ميزان مصرف زياد سم، کاربرد آن را غير عملي نموده‌است.

کنترل صحيح و اصولي علفهاي هرز خانواده گندميان، بويژه علفهاي هرزي که به عنوان منابع اوليه آلودگي و ميزبانهاي تابستان گذران و زمستان گذران عامل بيماري شناخته شده‌اند، نقش مهمي در کاهش زنگ خطي خواهد داشت. همچنين بهينه سازي مسايل تغذيه‌اي گياه گندم نيز مي‌تواند، در کنترل بيماري موثر واقع گردد. بطور کلي اعمال مديريت مزرعه نه تنها در کنترل اين بيماري، بلکه در مورد ساير بيماريهاي مهم گندم نيز داراي اهميت بسيار زيادي است.

فوزاریوم سنبله گندم

فوزاریوم سنبله گندم (Fusarium Head Blight)

این بیماری به اسامی مختلفی از جمله ؛ بلایت فوزاریومی سنبله، بلایت سنبله، سفید شدن سنبله، اسکب گندم (Wheat Scab) ، کپک صورتی یا اسکب صورتی، بیماری Tombstone و بیماری Fusarium glume spot شناخته شده و نامگذاری گردیده است.
 
نشانه‌های بیماری

نخستین نشانه آلودگی سنبله‌ها، ایجاد یک لکه کوچک آبسوخته و کم و بیش قهوه‌ای رنگ، در قاعده یا وسط گلوم یا روی محور سنبله است. سپس این آبسوختگی و بیرنگ شدن از نقطه آلودگی در تمام جهات گسترش می‌یابد. آلودگی ممکن است فقط سنبلچه‌های منفرد یا کل سنبله را در برگیرد. در امتداد لبه گلومها و یا در قاعده سنبلچه‌ها رشد میسلیومی صورتی تا قرمز رنگ به حالت کرکی بوضوح دیده می‌شود. دانه‌های گندم سنبلچه‌های آلوده اغلب چروکیده، تیره رنگ ، پوک و لاغر می‌باشند. سنبلچه‌های آلوده قبل از بلوغ سفید رنگ می‌شوند. در صورتی که هوای گرم و مرطوب ادامه یابد، سنبلچه‌های روی سنبله‌هایی که زود آلوده شده‌اند هنگام برداشت محصول با ظهور پریتسیوم‌های آبی - سیاه، خالدار می‌شوند).

  

 

 

=sp. Fusarium

) شکل از کتاب Compendium of Wheat Diseases,1987, M. V. Wiese

 

 

ادامه نوشته

سس و مبارزه با آن در مزارع و باغ ها

دوستان عزیز برای آشنایی بیشتر با این انگل مخرب  ابتدا مشخصات گیاهشناسی سس مورد مطالعه قرار میگیرد و سپس راههای مبارزه و كنترل آن به خصوص در یونجه زار ها و باغ ها  مورد بررسی قرار می گیرد .

 

 مشخصات گیاهشناسی :

تیره سس (Cuscutaceae )

 گیاهانی انگلی . یك ساله و یا چند ساله. غالبا بالا رونده و پیچان . معمولا بدون كلروفیل. ساقه ها توسط اندام های مكنده به میزبان چسبیده . بدون برگ به نظر میرسد. برگ ها به فلس های كوچك تقلیل یافته (تبدیل شده). گل ها نر ماده . منظم . كم و بیش گوشتی . معمولا دسته ای در گل آذین سر سان (بعضی اوقات چتری یا سنبله مانند). محوری و بدون گرزن مانند . كاسه و جام گل در قاعده لوله ای . مهمولا 5-4 لوبه . سفید . قرمز . گاهی زرد . پرچم ها 4-5 تایی . مساوی تعداد لوب های جام گل . روی گلبرگی  متناوب با لوب های جام گل . فلس های گلبرگ نما بر روی لوله جام گل زیر هر پرچم رشد می كنند (دیده می شود) . تخمدان زبرین (فوقانی). دو خانه ای. هر خانه دارای دو تخمدان واژگون . خامه دوتایی یا به هم پیوسته . منفرد انتهایی . میوه كپسول .شكوفای سر پوشی (مجری) یا منظم . 1- 4 دانه ای . جنین فاقد لپه .

از این تیره جنس ()یا سس با حدود 22 گونه در ایران وجود دارد . همگی پارازیت هستند و بر روی گیاهان مختلف زراعی مثل یونجه . ریحان . سماق . اسپرس . داوودی. اسكنبیل . كلاه میر حسن . و خار شتر دیده می شود .

دوستان عزیز توجه فرمائید كه  موضوع مورد نظرما بیشتر بر روی سس یونجه زار ها و باغ ها خواهد بود .

     

مشخصات كلی سس:

سس گیاهی است یك ساله و انگلی با نام علمی (Cuscuta  )از خانواده ( Cuscutaceae )كه بعضی ها از آن به عنوان تنها عضو انگلی خانواده(Convolvulacrae )(پیچك) یاد می كنند .

سس یونجه :

رنگ رشته های این سس نارنجی مایل به زرد است.مهم ترین میزبان آن یونجه است . سس نه تنها طعم یونجه را به عنوان علوفه نامطلوب می سازد بلكه آن را تا حدی نیز سمی می نماید. در صورت كنترل ننمودن آن محصولاز نظر كمی و كیفی كاهش یافته و عمر مزرعه كوتاه می شود . میزبان های دیگر این سس عبارتند از : چغندرقند. بعضی از سبزی های جالیز . شبدر قرمز . نخود سفید.

سسی كه معمولا به علف های هرز كنار مزارع و جاده ها . به خصوص خارشتر میزند . از این نوع سس است.

سس درختی :

این سس شاید یكی از قوی ترین علف های هرز موجود در جهان باشد كه ضخامت رشته های سبز رنگ و یا قرمز آن به 3 میلی متر می رسد . میزبان های این انگل را انواع درختان و درختچه ها تشكیل می دهندكه مهمترین آنها در ایران عبارتند از : مو . انار. مركبات . زیتون . انواع درختان میوه . رز و سبزی ها نیز از دیگر میزبان های سس درختی  به شمار می آیند .سس درختی در صورت كنترل ننمودن آن می تواند شاخه ها و یا درخت را كاملاخشك نماید.

---

كنترل سس

1- توصیه های عمومی :

- استفاده ار بذر سس گیری شده هنگام كاشت محصول

- در صورت استفاده ار كود حیوانی باید حتما از نوع پوسیده آن استفاده شود تا اگر به بذر سس آلوده باشد از میان برود .

- علف های هرز واسطه مناسبی برای اتصال سس به محصول می باشند لذا كنترل علف های هرز و باغ یكی از بهترین راه های مبارزه با سس می باشد .

- از تعلیف دام در محل های آلوده به سس بذر نشته خودداری شود زیرا این بذر ها می توانند توسط فضولات دام به مناطق دیگری انتقال یابند .

- سس را قبل از به بذر نشستن به هر طرق ممكن نابود نمایید:مكانیكی.شیمیایی. سوزانیدن و غیره . زیرا همین بذرها خاك را برای سال آینده آلوده می سازند .

- هر قطعه از رشته های سس در طول فصل بهار و تابستان به تنهایی می تواند رشد كرده و آلودگی ایجاد نماید.لذا به هنگام مبارزه مكانیكی كلیه سس های كنده شده باید در جایی به دور از محصول جمع آوری و روی آن نیز خاك ریخته شود . یا بهتر  این كه سوزانیده شوند تا بذرهای موجود نیز از میان بروند.

- ایجاد تناوب زراعیدر زمین های آلوده به سس با كاشت محصولات مقاوم مانند: گندم . جو . ذرت و یا سویا .

- شخم عمیق بذر های جدبد سس را به عمق خاك می برد و از جوانه زدن آنها جلوگیری به عمل می آورد.زمین های كه به این منظور شخم زده می شوندباید تا چندین سال بعد شخم عمیق زده نشوند تا از بالا آمدن بذور دفن شده جلوگیری به عمل آید . البته این عمل باعث می شود تعدادی از بذرهای دفن شده در عمق خاك نیز به سطح آورده شوند برای مبارزه با این بذور تیلر و یا شخم كم عمق در بهار جوانه های سس را نابود می سازد .

- كنترل سس های حواشی مزرعه با روش های توصیه شده (مكانیكی . شیمیایی . سوزانیدن و غیره) برای پیشگیری از انتقال بذر آن از طرق كانال های آبیاری . حیوانات و غیره .

تاخیر در آبیاری محصول تا حد زیادی كه به آن آسیبی وارد نشود و در نتیجه خشك نگه داشتن خاك تا عمق 2 سانتی متر مانع از جوانه زدن بذر سس می شود.

2- مبارزه  با سس در مزارع و یونجه:

- استفاده از بدر سس گرفته شده هنگام كاشت .

- كاشت یونجه در اواخر تابستان  یا در پاییز به جای بهار آلودگی اولیه سس را با رسیدن فصل سرما از میان می برد.

- كاشت با تراكم بالا ایجاد سایه نمی نماید و از جوانه زدن سس جلوگیری به عمل می آورد .

- در مناطقی كه یونجه باید در بهار كاشته شود می توان از 15-12كیلو گرم در هكتار علف كش دكتال (كلرتال دیمیتل75درصد پودر)قبل از سبز شدن یونجه و علف های هرز از جمله سس استفاده نمود . در یونجه چند ساله (از سال دوم به بعد)دكتال را می توان در اواخر زمستان اندكی قبل از رویش بهاره یونجه سمپاشی نمود . هنگام مصرف این علف كش زمین باید از رطوبت كافی برای  تاثیر بیشتر سم برخوردار باشد . بنابراین در صورت خشك بودن زمین یك نوبت آبیاری مزرعه توصیه می شود .

- در صورتی كه پیشگیری های فوق انجام نشد و یا به عللی موثر واقع نشد و مزرعه باز هم به سس آلوده گردید لكه های آلوده به سس را می توان به روش های زیر از میان برد : پاشیدن محلول1% پاراكوت(یا3لیتر در هكتار)در منطقه آلوده به سس . سوزانیدن منطقه آلوده توسط شعله افكن و یا وسایل مشابه . پاكسازی مكانیكی منطقه از سس و بیرون بردن انگل به خارج از مزرعه .

- در صورتی كه منطقه وسیعب از مزرعه به سس آلوده باشد می توان توسط علفكش رانداپ(گلیفوزیت41درصد ای سی) به میزان 730-360سی سی در هكتر زمانی كه یونجه ارتفاع 25- 20 سانتی متر داشته باشد سمپاشی نمود . این سمپاشی باید یك با پس از ده روز تكرار شود .

در یونجه سال اول سمپاشی باید در زمان 8 برگی یونجه انجام پذیرد .

- در زمان آلوده بودن یونجه به سس برداشت محصول باید قبل از به بذر رفتن سس صورت پذیرد تا از انتشار بذر ممانعت شود.

- از سال دوم به بعد تاخیر در برداشت یونجه با سایه انداختن روی زمین مانع جوانه زنی بذر سس می شود

3- مبارزه با سس درختی در باغ ها :

معمولا باغ هایی به سس آلوده اند كه از نظر مدیریت علف های هرز ضعیف هستند . بنابراین بهترین اقدام  برای آلوده نشدن باغ ها به سس مبارزه كلی با علف های هرز آن می باشد . زیرا علف های هرز به خصوص بعد از بلند شدن واسطه مناسبی برای رسانیدن سس  به سبزینه درختان هستند.

بریدن پا جوش درختان و حتی الامكان شاخه های نزدیك به زمین امكان آلوده گی به سس را به حداقل می رساند .

برای مبارزه با علف های هرز در باغ ها (به خصوص انار)می توان در اوایل رشد سس و غلف های هرز توسط محلول1% پاراكوت (یا 3لیتر در هكتار)سمپاشی نمود . ممكن است عملیات سمپاشی یك یا دو بار دیگر در طول فصل رویش نیاز باشد كه باید انجام شود . توجه داشته باشید كه علف كش پاراكوت در اثر برخورد با هرگونه سبزینه گیاهی آن را خشك می كند بنابراین هنگام سمپاشی سم نباید به سبزینه درخت اصابت نماید.

در باغ های انگور به خصوص انگور خوابیده توصیه می شود قبل از شروع رشد بهاری سطح باغ توسط 15-12 كیلو گرم دكتال سمپاشی شود و اگر زمین مرطوب نباشد یك نوبت آبیاری پس از سمپاشی انجام شود . استفاده از دكتال در باغ های انار و سایر باغ های آلوده به سس در صورت مقرون به صرفه بودن توصیه می شود .

مبارزه مكانیكی با علف های هرز و استفاده از انواع ابزار و تیلر به تعداد دفعات مورد نیاز نیز در كنترل سس و علف های هرز موثر می باشد .

بعضی از باغداران سس درختان را با دست سس گیری كرده آنهارا در مكانی خارج از باغ می سوزانند . این كار در كاهش و جلوگیری از گسترش آن موثر است ولی درختان را كاملا از سس پاك نمیسازند و به این ترتیب مقداری سس روی درخت باقی می ماند كه به بذر می نشیند و باغ را برای سال آینده آلوده می سازد .

یكی دیگر از راه های مبارزه با سس و علف های هرز در باغ ها به خصوص باغ های انار . چرانیدن گوسفند است . به این صورت كه در اوایل رشد علف های هرز و سس یك یا دو بار گوسفند را در باغ می اندازند . تجربه نشان داده است كه این روش بسیار موفق و موثر است .

منابع :

1- شیمی.پرویز (سس و مبارزه با آن زیتون شماره 133)

2- مداح. محمد باقر .(سس یونجه و مبارزه با آن  از انتشارات ترویج شماره 163)   

3- مظاهری علی . (بیولوژی سس و طریق مبارزه با آن در مزارع در دومین گنگره گیاهشناسی)

4- Abu _ irmaileh . B.E 1996 . Management of parasitic Weeds (Orobanche and   cuscuta spp) in North Africa & East . second international weel cong

اسکب معمولی سیب زمینی Common Scab of Potato

اسکب معمولی سیب زمینی   Common Scab of Potato
"جـرب"

معـرفي :
تنها شاخص بیماری اسکب که برای بيش از 400 گونه باکتري استرپتومايسيس  (Streptomyces)مورد توجه قرار می گیرد پوسيدگي و ترک خوردگي  پوست غده سيب زمينی است .  
اسکب معمولي توسط چندين گونه باکتري بيماريزا خاکزي استرپتومايسيس مانند گونه استرپتومايسيس اسکبيز  (S.scabies) و گونه استرپتومايسيس ترجيديسکبيز  (S.turgidiscabies)ايجاد مي گردد ؛ گونه اسکبيز باکتري به عنوان عاملي مهم و کاملا شناخته شده در ايجاد آسيب هاي اسکب ثبت گرديده است .
این باکتري قادر است علاوه بر سيب زميني محصولات غده اي ديگر مانند تربچه ، زردک ، چغندر و هويج  را نيز آلوده نماید .
    بيماري اسکب گستردگي جهاني داشته و تقريبا هر جا که سيب زميني کشت می گردد يافت مي شود .
معمولا اسکب در تمام سطح زير کشت مزرعه اتفاق نمي افتد ولي نکته مهم در مورد سيب زميني هاي مبتلا به اسکب اينست که از کيفيت کمتري در بازار برخوردارند  .
بنابراين آسيب و علائمي را که بيماري اسکب از نظر ظاهري به غده سيب زميني وارد مي کند ، موجب کاهش بازار پسندي آن در صنايع فراوري و مصارف تازه خوري مي گردد . (مخصوصا سيب زميني های مبتلا به اسکب عميق وحفره اي )

عـلائم :
نشانه هاي اسکب ، بر روي سطح پوست غده پديدار شده و آسيب و جراحت هاي ايجاد شده به سه فرم چوب پنبه اي نشان داده مي شود :
سطحي ( تصوير 1 )  ، برجسته ( تصوير 2 )  و حفره اي يا عميق ( تصوير 3 )

 

 

 

 

 

بعضي مواقع سطح آسيب ديده و مبتلا به اسکب ، قهوه اي رنگ شده که اين حالت به نام رُزت شناخته و نام گرفته است . (مخصوصا در سيب زميني هاي گرد و سفيد رنگ )
[ Russet - رزت : ناحيه خشن و متمايل به قهوه اي رنگ روي پوست سيب زميني بر اثر تشکيل بافت چوب پنبه اي ]

عمق اسکب حفره اي بسيار متفاوت است ولي به طور متوسط گاهی عمقي تا حدود 8/1 اينچ  نيزدارد .
به طور کلي نوع تشکيل اسکب روي غده سيب زميني به چهار عامل مهم بستگي دارد:

• مقاومت گونه سيب زميني 
• خصوصيت ژنتيکي عامل بيماريزا ( باکتري )
• زمان ابتلا به عفونت  
• شرايط محيط

علائم اسکب اولين بار در اواخر فصل رشد يا در زمان برداشت مشاهده مي شود.
غده هاي حساس به محض تشکيل  قابليت آلوده شدن را داشته و ظهور علائم اسکب به صورت بروز لکه هاي تقريبا قهوه اي رنگ روي سطح غده شروع که در طول چند هفته بعد از آلوده شدن ، جراحت حاصل از اسکب بزرگتر مي گردد . احتمال دارد  آسيب هاي دايره مانند به هم پيوسته و بخش وسيعي از غده را در برگيرند . (تصوير3 )
معمولا اسکب زماني گسترش پيدا مي یابد که غده ها در شرايط نامناسب محيطي مانند :
گرما ، کم آبی (خاک خشک ) و PH بالاتراز  2/5  رشد نمايند . ( تصوير4 )

اسکب در خاکي با PH  -  5/2 يا کمتر متوقف شده و گسترش نمي يابد .
البته توليد غده سيب زميني در خاک اسيدي نيز جراحت هاي سطحي ديگري ايجاد مي نمايد که به احتمال زياد ناشي از اسيد خاک است . اين بيماري بسيار شبيه اسکب معمولي است و اسکب اسيدی نام گرفته ؛ عامل بيماريزا اسکب اسيدی ، باکتري است به نام  S.acidiscabies که در خاکهاي اسيدي با PH کمتر از 4 رشد مي کند . تشخيص بين دو نوع اسکب معمولی و اسیدی به دليل شباهت جراحت هاي  ايجاد شده  بسيار مشکل است .
باکتري ايجاد کننده اسکب معمولي  ساپروفيت و قادر است در طول زمستان روي سطح غده و يا روی بقاياي محصول مانده در خاک  زنده بماند.
       [ساپروفيت به جانداري اطلاق مي گردد که روي مواد آلي يا مرده رشد مي کند و مواد  مورد نياز خود را از تجزيه بافتهاي گياهي ياجانوري بدست مي آورد مثل قارچها و باکتري ها ]
باکتري توسط آب ( آبياري يا باران ) ، باد ، غده هاي بذري و يا حتي تجهيزات آلوده مزرعه از يک مکان به مکاني ديگر انتقال مي يابد . خاک اکثر مناطق کشت سيب زميني حاوي باکتري S.Scabis است و درصد جمعيت باکتري خاک را مي توان با استفاده از روشهاي تناوب کشت با حبوبات و يا کشت هايي که ميزبان اين پاتوژن نمي باشند کاهش داد ولي به طور کلي  اين باکتري به دليل قابليت تکثير روي موادآلي موجود در خاک ، هيچگاه از بين نخواهد رفت .

سيـکل (چرخه) بيمـاري
باکتري ، توليد رشته هاي ميسليوم را نموده که رشته هايي به نام هيف از آنها منشعب و در نهايت هيف ها توليد هاگ مي کنند .
فصل بهار هيف های رويشی رشد کرده و  به هيف های مارپيچی هاگزا تبديل مي شوند .
ديواره عرضي هيف هاگزا  رشد کرده ، چوب پنبه اي و ضخيم مي گردد و در نهايت منقبض شده و رشته ميسليوم هيف ، مانند رشته زنجير از هم گسسته و هاگها تبديل به اسپورهاي منفرد مي گردند. همزمان با بلوغ هاگ رنگدانه خاکستري يا تيره رنگي بروز مي نمايد . زماني که هاگ در مجاورت يک ميزبان مناسب قرار گيرد  شروع به جوانه زني کرده و مراحل آلوده شدن ميزبان آغاز مي گردد .
درجه حرارت مطلوب براي آلودگي غده سيب زميني به اسکب حدود 68 تا 72 درجه فارنهايت
(20 تا 5/22 درجه سانتيگراد) است ؛ اما عامل بيماريزا موجود درخاک در گستره حرارتي وسيعتري بين 50 تا 88 درجه فارنهايت ( 10 تا 31 درجه سانتيگراد ) نیز توانايي تهاجم به سيب زميني را دارد .
معمولا آلودگي به اسکب درابتداي تشکيل غده آغاز مي گردد . اصولا باکتري روزنه هاي تنفسي ( عدسک های ) غده را مورد تهاجم قرار داده ولي مي تواند برای نفوذ از هر زخم يا جراحت بسيار کوچک روي سطح غده نيز استفاده نمايد .
بعد از نفوذ ، باکتري در سه لايه سلولهاي پوستی رشد کرده و باعث مرگ سلولها مي گردد وبه صورت ساپروفيت از سلولهاي مرده غده سيب زميني تغذيه مي نمايد .
همچنين ماده ترکيبي را ترشح مي نمايد که باعث افزايش سرعت تخريب سلولهاي مجاور سلول آلوده گشته و اين عمل باعث تشکيل لايه چوب پنبه ای مي گردد ، بدین ترتیب که غده سيب زميني به منظور قرنطينه نگاه داشتن باکتري و سلولهاي آلوده اطراف آن ، چندين لايه سلولهای چوب پنبه ای توليد مینمايد .
همين که سلولهاي بالاي لايه چوب پنبه اي مردند باکتري از آنها تغذيه مي کند .
لايه چوب پنبه اي فشاری به ناحيه آلوده شده روبه خارج وارد نموده که باعث پوسته پوسته شدن پوست ، رشد و تکثير باکتري روی سلولهاي مرده غده سيب زمينی می گردد و نهايتا آسيب حاصل از اسکب گسترش خواهد يافت .

 

ممکن است اين چرخه در طول فصل رشد و نمو چندين بار اتفاق افتاده و گسترش خسارت ناشي از اسکب را در پی داشته باشد ، درضمن اندازه اسکب ايجاد شده روي غده سيب زميني بستگي به زمان آلودگي دارد  .
قاعدتاً غده هايي که زودتر آلوده شوند آسيب و جراحت بيشتري خواهند داشت .

 

کنتـرل و نظـارت
هيچ روش برگزيده ای به تنهايي براي کنترل اسکب پيشنهاد نشده ، اما  کنترل بيماري تاحدودي از طريق مبارزه تلفيقي و استفاده چند روش زير موفقيت آميز بوده :

1. استفاده از روشهاي کنترلي در زمان کشت  
2. کاشت گونه هاي سيب زميني  مقاوم به عامل اسکب ( ميزبان مقاوم )
3. استفاده از مواد شيميايي 
     
1 ـ  روشهای کنترلی زمان کاشت 
چندين فاکتور به عنوان عوامل موثر در بروز شدت بيماري شناخته شده اند :
رطوبت خاک ، اسيديته خاک ، نوع افزودني هاي خاک و تناوب کشت ( گردش زراعي )

ـ رطوبت خاک
رطوبت خاک در زمان تشکيل غده ها نقش به سزايي در کاهش آلودگي به اسکب دارد .
روش آبياري براي کنترل اسکب از اوايل دهه 1920 ميلادي  استفاده ميشده است . حفظ رطوبت خاک در مدت2 تا 6 هفته ابتداي تشکيل غده ها مانع آلودگي مي گردد . البته آبياري هميشه يک روش کاملا موفق نيست مخصوصا در مورد خاکهايي که ظرفيت کمتري براي نگهداري آب دارند . از طرفي ممکن است با آبياري بيش از حد بيماريهايي مانند
 "پوسيدگي نرم و آبکي"   (Pythium leak)و "پوسيدگي صورتي"  (Pink rot) تشديد شوند .
ـ اسيديته خاک
خاکهاي اسيدي با PH پايينتر از 2/5 به طور قابل ملاحظه اي اسکب را کاهش داده و معمولا براي کنترل اسکب ، سيب زميني در خاکي با   PH 5   تا  2/5   کاشته مي شود .
ـ افزودني هاي خاک
 تأثير افزودني ها به خاک شامل کودحيواني ، آهک و ..  روي کنترل اسکب ثابت نشده اما باکتري استرپتومايسيس با حضور محرک ها ، تحريک شده و مواد آلي را تجزيه مي نمايد . بنابر اين بهتر است تاحد امکان از کاشت سيب زميني در خاکهای سبک و محتوی مقادير زياد مواد آلی جلوگيری شود .
ـ تناوب کشت 
تناوب کشت يک روش مهم و موثر بر کاهش ميزان سطح باکتري در مزرعه است . هرچند باکتري مي تواند چندين سال بدون کشت سيب زميني در خاک مزرعه به صورت يک ساپروفيت زندگي نموده ، باقي بماند و گياهان ديگر را نيز آلوده نمايد .
گزارش هايي مبني بر وجود باکتري روي ريشه گوشتي تعدادي از سبزيجات غده ای مانند چغندر ، هويج ، تربچه و شلغم  اعلام گرديده .
تناوب کشت با حبوبات يا جو  درکاهش بيماري کشت سالهاي آتي سيب زميني بسيار موثر است .

2 ـ  مقاومت ميزبان
باوجوداينکه مکانيسم مقاومت بعضي از ارقام سيب زميني به اسکب معمولي به خوبي شناخته نشده ، اما طي برنامه هاي آزمايشي در چند مزرعه ، رقمهايي با درجه مقاومت متفاوت نسبت به اسکب  شناخته و اعلام شده اند .
کشت ارقام مقاوم بهترين و ساده ترين راه مقابله با اسکب  است گرچه اين روش نيز کاملا مطمئن نيست و  چنانچه رقمی مقاوم در خاکی با مقدار زیاد باکتری و ساير شرايط نامناسب محيطي کشت گردد ، به اسکب آلوده خواهد شد .

3 ـ کنترل شيميايی
ترکيبات ضد ميکروبي و شيميايي که براي کنترل اسکب استفاده مي شوند تاحدودي موثرند .
ماده شيميايي مانند (3.5dichlorophenoxyacetic acid (3.5-D Telone  ممکن است باعث آسيب ديدگي گياه شود .
تعدادي از ترکيبات ضد ميکروبي تاثير مثبت روي کنترل اسکب داشته ولي هيچکدام تاکنون ثبت نگرديده اند .
همچنين ماده شيميايي پنتاکلرونيتروبنزن (PCNB) که با نام بلاکر معروف است آزمايش گرديده و تاحدودي موفقيت آميز بوده .
[ اين ماده قارچ کش طيف وسيع و به منظور ضدعفوني بذر و خاک به کار برده مي شود ]
مطالعات نشان داده که استفاده از اين ماده در غلظت زياد روي کاهش عملکرد و سايز غده موثر است .
ماده pic-plus  (کلروپيکرين) نيز در آزمایشاتی روی چند مزرعه نتايج مثبتي نشان داده ؛  نوع فعاليت و نحوه مصرف کلروپيکرين ، زمان مصرف آنرا محدود و مناسب استفاده در فصل پاييز مي گرداند .
 [ اين ماده ضدعفوني کننده عمومي خاک و محيط ، وبه منظور ضدعفوني نمودن قارچ ، باکتري ، ويروس ، نماتد و حتي علفهاي هرز به کار برده مي شود ]

مترجم :  ناهيد ضيايی ، مهرماه 1386   [e-mail] / [e-mail]
مولفان : Wharton, P. S., Driscoll, J., Douches, D., Hammerschmidt, R., and Kirk, W. W.
منبع : Michigan Potato Diseases Series; MSU Extension bulletin E-2990
سال انتشار مقاله : june 2007

سس

 

سس :

سس يک گياه کاملا انگلی می باشد که دارای ريشه و برگ نيست و مواد غذايی مورد

نياز خود را بطور کامل از گياه ميزبان ميگيرد . بذر گياه سس به مدت بسيار طولانی در

خاک می ماند و گاه تا ۱۳ سال در خاک دوام می آورد و قادر به جوانه زدن می باشد .

بذر سس هنگامی که در شرايط مساعد قرار می گيرد جوانه می زند و يک ساقه زير

زمينی توليد می کند که اين ساقه زير زمينی بطور بسيار جالبی در خاک حرکت می

کند تا به ريشه گياه ميزبان برسد . نحوه حرکت سس به اين صورت است که پس از

اينکه تمامی محتويانت بذر صرف رشد ساقه زير زمينی شد جوانه انتهايی ساقه زير

زمينی انرژی خود را برای رشد از خود ساقه ميگيرد به اين صورت که مواد غذايی

موجود در انتهای ساقه زير زمينی را ميگيرد و صرف رشد خود ساقه زير زمينی می

کند به اين ترتيب از انتهای ساقه زير زمينی کاسته و به ابتدای ان اضافه می شود و

ساقه زير زمينی رو به جلو حرکت می کند . جهت حرکت هم اتفاقی است اين حرکت

تا به آنجا ادامه می يابد که يا ساقه زير زمينی به ريشه گياه ميزبان می رسد و با

ترشه آنزيمهايی ديواره سلولی را شکافته و اندام مکنده خود را وارد ريشه می کند و

از مواد غذايی ساخته شده توسط گياه ميزبان برای رشد و توليد مثل خود استفاده

می کند و يا در اين مدت به هيچ گياهی برخورد نمی کند و مواد غذايی خود را تماما

استفاده می کند و از بين ميرود . ساقه سس زرد رنگ می باشد و روی طيف

وسيعی از گياهان رشد می کند و باعث از بين رفتن يا ضعيف شدن گياه ميزبان می

شود . برای مبارزه با آن هيچ گونه سم اختصاصی ندارد و هنگامی که مزرعه به آن

آلوده می شود چون ابتدا بصورت لکه ای ظاهر می شود از سموم علف کش عمومی

استفاده می شود که گياه ميزبان را نيز از بين ميبرد ولی اين کار برای جلوگيری از

پخش شدن آن در مزرعه ضروری می باشد . در مزارع يونجه از شعله افکن نيز برای از

بين بردن گياه استفاده می شود .

علفهای هرز و مبارزه با آنها-قسمت پنجمT-Z

گل قاصد

Taraxacum officinale

Dandelion

گیاهی است چندساله،تکثیر آن از طریق بذر و جوانه های ریشه است.دارای ریشه های زیرزمینی عمیق و کلفت و ابدار می باشد.برگهای قاعده ای گیاه از یک نقطه منشعب شده و به طوقه متصل گردیده اند.برگها طویل و باریک و دارای بریدگیهای عمیق می باشد که در قسمت بریدگی نوک تیز می باشند. ساقه گل دهنده طویل و توخالی و مودار است.روی هر ساقه گل دهنده یک گل به وجود می اید.دارای گلهای اشعه ای به رنگ زرد تا نارنجی می باشد.این گلها به وسیله براکتهایی پوشیده شده اند و مجموعا قسمت سر را تشکیل می دهند.بذرها قهوه ای متمایل به زرد،باریک و دارای زوائد چتر مانند که به وسیله یک زائده منقار مانند به بذر منتقل می شوند.

 

گل قاصد در بسیاری از خاکهای مرطوب،مراتع،چراگاها و پارکها یافت می شود و در بیشتر فصول سال به گل نشسته و به شدت مورد علاقه گاو وگوسفندان است.همچنین در مزارع گندم و جو،و زمینها

---

لوئی(نی)

Typha latifolia

Common cat tail

علف هرزی چندساله از خانواده Typhaceae که از طریق بذر و ریزوم تولید مثل می کند. دارای ساقه های راست ،قوی،محکم و ساده وبلند بوده،برگها طویل و باریک و شبیه به برگ زنبق(Irish like)خاکستری یا سبزرنگ است.قسمت انتهایی ساقه(گل آذین)به شکل سیگار و چاق بوده،دارای سطح قهوه ای که از تعداد زیادی گل های کوچک و متراکم پوشیده شده اند و میوه ها به وسیله ریشک و یا مو احاطه شده اند.

 

روشهای کنترل:

نی معمولاً درکنار نهر آب می روید یکی از روشهای مبارزه با آن استفاده از شعله اکن برای سوزاندن علف هرز می باشد
 

---

شنگ (Tragopogon pratense)

 

 

علف هرزی است از خانواده Ateraceae که از طریق دانه تکثیر می شود.

یکساله بوده و ساقه و برگ آن جنبه خوراکی دارد.

روش کنترل آن نیز شبیه به یکساله ها است.

این گیاه به دلیل اینکه مورد استفاده دام قرار می گیرد مرتعی است و در مراتع آنرا کنترل نمی کنند.

 

---

خارخسک
Tribulus terrestris

Puncture vine

خارخسک گیاهی است چهار کربنه ،یکساله،از خانواده Zygophyllaceae و دارای پوشش سطحی انبوه یا ساقه های متراکم.برگها،مرکب،متناوب و کرکدار است.که به چهار برگچه متقابل تخم مرغی شکل،به طول یک تا دو سانتی متر تقسیم میشود.

گلبرگهای ان پنج تایی و زردرنگ می باشد و بر روی محور جانبی برگها قرار دارند.میوه به صورت فندقه که توسط خارهای سوزنی سخت پوشیده شده،و غلاف بذر پس از رسیدن با پنج شکاف طولی باز می شود.گلدهی از اواسط اردیبهشت ماه تا اواسط مهرماه است.

خارخسک از علفهای هرز مهم مزارع چغندر قند،نیشکر،سبزی و صیفی است




 

---

جغجغک

Vaccaria pyramidata

Cowcocke

گیاهی است دو لپه ای و یکساله از خانواده میخکها(caryophyllaceae)که از طریق بذر تولید مثل میکنند.علفی با ساقه هایی قائم به ارتفاع50تا100سانتیمتر که در منتهی الیه منشعب و به گل آذین گرزن دو جانبی ختم میشود. برگهای ان متقابل و بدون پایه و دمبرگ اند و غلاف پهنی دارند که ساقه را احاطه میکند.برگها ساده و بدون دندانه وبریدگی هستند و به نوک تیزی منتهی میشوند.سطح آنها صاف، بدون مو و رنگشان سبز متمایل به خاکستری است.

کاسه گل بدون برگه های فرعی و از 5 کاسبرگ منظم و به هم پیوسته درست شده است.که حلقه ای را تشکیل میدهند.کاسه پنج خط الراس دارد و به 5 دندانه منتهی میشود که پس از رسیدن دانه،درشت و متورم میگردد. طول کاسه به 10تا15میلیمتر میرسد.

گلبرگها صورتی رنگ، آزاد،منظم، و طویلتر از کاسبرگها هستند قاعده گلبرگها مانند اغلب گیاهان تیره میخک به نوک باریکی به نام ناخنک ختم میشوند که14تا23میلیمتر طول دارد.نافه این گیاه از 10 پرچم آزاد تشکیل شده و تخمدان مرکب از 5کارپل است که روی پایه خیلی کوتاهی قرار گرفته است و به دو خامه منتهی میشود.

میوه جغجغک کپسولی است که با 4 شکاف باز میشود و در داخل کاسه خشک و غشایی گل باقی میماند.دانه گرد، کوچکو سیاهرنگ است و سطح خارجی آن ناصاف به نظر میرسد.

این علف هرز در مزارع نیشکر، گندم، جو،گیاهان علوفه ای و مزارع صیفی مثل چغندر قند،سیب زمینی،پنبه و پیاز روییده میشود.

---

توق

Xanthium strumarium

Common cocklebur (Heart leaf cocklebur)

علف هرزی یکساله و از خانواده Asteraceae که از طریق بذر تولید مثل می کند،دارای ریشه های زیرزمینی و منشعب بوده و کل گیاه ظاهری پشم آلود دارد.ساقه های گیاه بالارونده و منشعب و شیاردار و زبر می باشند. برگهای این گیاه متناوب بوده مثلثی تا قلبی شکل است،هر دو طرف برگ زبر است،برگ دارای دمبرگ طویل است.گلها کوچک و دارای گلهای نر و ماده مجزا از یکدیگر می باشند.کپسول بذر چوبی است. دارای تعداد زیادی زوائد قلاب مانند روی کپسول است و در انتهای کپسول بذر دو زوائد خارمانند دیده میشود.درهر کپسول دو حجره وجود دارد که محتوی بذرهای قهوه ای رنگ تیره،استوانه ای شکل و مسطح و نوک تیز می باشند.
 

توق ماده Hydroquinone تولید می کند که باعث نفری و تورم کبد در دام می شود.

توق از علفهای هرز مزارع توتون،چغندرقند، پنبه، ذرت، گندم،جو، نیشکر،باغهای میوه، سبزی وصیفی واراضی بایر است.

روشهای کنترل:

برای مبارزه با توق در مزارع سویا میتوان از بنتازون به میزان3لیتر در هکتار بعد از2-3برگی شدن سویا استفاده کرد.

---

ماشک گل خوشه ای (Vicia sativa)

 

گیاهی است یکساله از خانواده Fabaceae که به دلیل شباهت زیاد با گیاهان خانواده حبوبات در مزارع این خانواده مشکلات فراوان ایجاد می کند. این گیاه از طریق دانه تکثر می گررد و روش کنترل آن شبیه به یکساله ها است

---

سیزاب
 

(Veronica persica)

 

گیاهی یکساله از خانواده گل میمون یا Scuropholariaceae.

از طریق بذر تکثیر شده.

در مراتع و باغات و چمن ها رشد نموده و یکنواختی را از بین می برد.

برای مبارزه با آن استفاده از یک سم تماسی توصیه می گردد

علفهای هرز و مبارزه با آنها-قسمت چهارم R-S

تربچه وحشی

Raphanus sativus

Wild radish

گیاهی است یکساله از خانواده Cruciferae که تولید مثل آن از طریق بذر صورت میگیرد. با ساقه هایی به ارتفاع60تا150سانتی متر و برگهای طوقه ای به طول 8 تا15سانتیمتر و پهنای3تا 15سانتیمتر، با حاشیه دندانه دار و بریدگی های عمیق، گلهای آن نسبتاً درشت با گلبرگهای بنفش تا سفید که بر روی آنها رگبرگهایی به رنگ صورتی دیده میشوند. بذرهای کوچک تخم مرغی شکل قرمز مایل به قهوه ای ان در غلافهای توپر دیده میشود.

 

از علف هرز دیگر این جنس میتوانR.raphanistrum را نام برد.

تربچه وحشی از علفهای هرز مزارع گندم، جو، توتون و سبزی و صیفی است.




روشهای کنترل:

در مزارع غلات از 2-4-D به نسبت 1 تا1.5لیتر در هکتاراز زمان پنجه زدن تا تشکیل ساقه(گندم)میتوان استفاده کرد.

همچنین در مزارع یونجه،شبدر،اسپرس می توان از علف کش کلرتال دیمتیل (داکتال)(WP75%) به نسبت 8تا12کیلوگرم در هکتار استفاده کرد که در یونجه تازه کاشت بعد از کاشت و قبل از سبز شدن یا اوایل بهار قبل از بیدار شدن یونجه استفاده میشود.

 

---

ترشک
Rumex crispus

Curly dock

ترشک گیاهی است چند ساله به ارتفاع 60 تا 200 سانتی متر با ریشه اصلی بسیار قوی و ساقه های غالبا قرمز رنگ،ضخیم و ایستا، که فاقد شاخه های جانبی در قسمتهای پایینی است.برگهای ترشک دارای حاشیه موجدار فاقد کرک بوده،بیشتر در ناخیه طوقه قرار دارند.

 

گلهای کوچک وسبز رنگ ان به صورت گل اذین خوشه ای متراکم(جانبی و انتهایی)ارایش یافته اند،و در هنگام رسیدن،به رنگ قرمز مایل به قهوه ای تغییر میکند.

از گونه های دیگر این جنس که به عنوان علف هرزهستند میتوان

R.dentatus,R.obtusifolus,R.pulcher,R acetosella را نام برد.

ترشک از علفهای هرز مهم باغهای چای بوده و در مزارع توتون،زمینهای مرطوب و مراتع نیز دیده میشود.


 

روشهای مبارزه:

برای مبارزه با ان از پاراکوات(SL20%)به نسبت3-5 لیتر در هکتار استفاده میشود.

 

---

پیر گیاه (Sencio vulgaris)

گیاهی است یک ساله از خانواده Asteraceae که از طریق دانه تکثیر می یابد. این گیاه دارای رشد سریعی است و از گلبرگهای زرد رنگ آن صاره ای استخراج می شود که در از بین بردن بیماریهای انگلی دستگاه گوارش موثر است.
بهترین روش مبارزه عبارت است از استفاده از یک سم تماسی پیش از مرحله گلدهی 

 

---

 

خاکشیرتلخ (Sisymbrium officinale)
گیاهی است یکساله، مهاجم با مخزن بذر تقریباً وسیع از خانواده شب بو یا Brassicaceae که از طریق بذر تکثیر می شود. در مراتع رشد کرده و به دلیل وجود تانن در برگ ها و میوه ها که ماده تلخ مزه ای است، به خاکشیر تلخ موسوم است. به دلیل تلخ بودن بازده مراتع را پائین می آورد زیرا دام رقبتی به خوردن ان ندارد. برای مبارزه با این گیاه می توان از سموم تماسی استفاده نمود.
 

 

 

---

سیلن(کوزه قلیانی یا قلیانک)

Selin spp

Cone catchfly

سیلن گیاهی چند ساله و علفی از خانواده Caryophyllaceae که از طریق بذر تکثیر می یابد. با ساقه هایی افراشته و منشعب به ارتفاع 30 تا 80 سانتیمتر،سبز مایل به آبی رنگ، این گیاه معمولا از کرکهای نوک غده ای حاوی مواد چسبنده،پوشیده شده است. برگها نواری و متقابل،باریک با انتهایی تیز و فاقد دمبرگ و چسبیده به ساقه هستند. گلها دارای 5 گلبرگ صورتی، بنفش یا سفید با حاشیه گرد بوده، نسبتاً دندانه دارهستند. کاسه گل با 5 کاسبرگ متصل به هم و با 25 تا 30 رگبرگ مشخص بر روی آن،شکل کوزه ای متورم به قطر 2 سانتیمتر را ایجاد میکند.


 

از گونه های دیگر قلیانک که به عنوان علف هرز هستند میتوان:S.latifolia,S.noctiflora را نام برد.

قلیانک ،علف هرز مزارع گندم، جو، زمینهای بایر وحاشیه جاده هاست.

 

---

چسبک(چسبونک)

Setaria viridis

Green fox tail

علف هرزی یکساله از خانواده Poaceae که از طریق بذر تولید مثل میکند.دارای ریشه های افشان و سطحی بوده ،ساقه های ان ایستاده و منشعب هستند.برگها نوک تیز و در قسمت غلاف وحاشیه پهنک دارای موهای زبر میباشد.زبانک مو مانند است(در محل اتصال پهنک به غلاف زوائد مو مانند وجود دارد) زوائد مو مانند به صورت حلقه ای موجود می باشد.در سطح پهنک برگ مو وجود ندارد.


 

خوشه متراکم و استوانه ای شکل بوده و از نوع پانیکول میباشد. Spikelet ها دارای1-3 زوائد سبزرنگ می باشد.بذرها، سبزرنگ، تخم مرغی شکل و یک سطح ان مسطح تر از سطح دیگر است.

چسبک از علفهای هرز مهم گیاهان زراعی که در بهار به بذر می نشیند،مثل یونجه و شبدر به شمار رفته و در مزارع ذرت، پنبه، چغندرقند،نیشکر، گندم و جو، زمین های بایر و حاشیه جاده ها به وفور یافت میشود.




روشهای کنترل:

در مزارع مو میتوان از گلیفوزیت به میزان4-12لیتر در هکتار ودر هنگام حداکثر رشد علف هرز و از پندی متالین5لیتر در هکتار قبل از سبز شدن علف هرز استفاده کرد

 

---

آقطی یا پلهم (Sambusus ebolus)

علف هرزی است چند ساله از خانواده Caprifoliaceae.

این گیاه بلند و بیشتر در حاشیه مزارع، جاده ها و باغها رشد می کند.

جایگاهی برای زندگی حیوانات مضر نظیر موش، سمور آبی و غیره است.
میوه های سیاه رنگ آن حاوی مواد سمی است.
روش کنترل آن استفاده از سم سیستمیک است.

 

 

__________________
 

 

 

---

خردل وحشی

Sinapis arvensis

Wild mustard

گیاهی است یکساله و از خانواده Cruciferaeکه با بذر تکثیر می یابد.ساقه ان راست و به طول60تا100سانتی متر است که گاهی نیز منشعب می شود.برگهای این گیاه در قسمت تحتانی پهن و در قسمت فوقانی دراز،باریک و دندانه دار یا با حاشیه مواج است.گلهای خردل وحشی چهار گلبرگ زردرنگ دارد که به صورت خوشه قرار گرفته اند.


 

این علف هرز در زمینهای بایر و اراضی زراعتی می روید و یکی از علفهای هرز مزاحم به شمار می آید. دام از این گیاه تغذیه می کند که باعث دل درد و اختلالات تنفسی حیوان می شود و شیر ان را نیز بدطعم می کند.

روشهای کنترل:

برای مبارزه با خردل وحشی در مزارع ذرت و نیشکر می توان از علفکش ترفلان و یا آترازین،قبل از ظهور گیاه به نسبت2تا4کیلوگرم در هکتار و یا سم پاشی با علف کش تو-فور-دی یا آمترین پس از سبز شدن به نسبت 2لیتر در هکتار استفاده کرد. مصرف علفکش گالانت در مزارع کلزا نیز موثر است.

---

خاکشیر
Sisymbrium alttissimum

Tumble mustard

خاکشیر گیاهی است یکساله زمستانی یا یکساله که با بذر تکثیر می یابد به ارتفاع60تا150سانتیمتر با ساقه های پایینی ساده و سا قه های بالایی دارای شاخه های متعدد که در مجموع ظاهر بوته ای دارد برگهای متناوب این گیاه بر دو نوعند:

برگهای پایینی، خیلی زبر با بریدگیهای عمیق، در حالی که برگهای بالایی تعدادش خیلی کمتر،لطیف و فاقد بریدگی هستند.

گلهای ان کوچک و به رنگ زرد رنگ پریده بوده و به صورت خوشه ای در انتهای ساقه ظاهر میشوند.از گونه های دیگر خاکشیر که رفتار علف هرزی دارند میتوان S.sophia,S.orientale,S.irio,SloeseliiوS.officinal is را نام برد.

خاکشیر یکی از علفهای هرز مزارع گندم، جو، مراتع، زمینهای بایرو حاشیه جاده هاست

 

---

تاجریزی
Solanum nigrum

Black nightshade

گیاهی است یکساله،از خانواده سیب زمینی یا Solanaceae که از طریق بذر تکثیر می یابد. در بعضی مناطق به ان انگورک می گویند.دارای ساقه راست و تا اندازه ای منشعب و شاخه های گوشه دار که طول ان به20تا60سانتی متر میرسد.برگهای این گیاه ساده و حاشیه آنها موجدار است. برگها تخم مرغی شکل و در نوک تیز شده اند.

گلهای تاجریزی پنج گلبرگ سفیدرنگ دارد و میوه ان سیاهرنگ است. برگها و ساقه های تاجریزی سولا نین دارند که کمی سمی است، این ماده در میوه های سبز ان نیز یافت میشود. تاجریزی در مزارع،چغندرقند، نیشکر،پنبه، توتون، باغهای میوه، سبزی و صیفی واراضی بایر دیده میشود.


 

روشهای کنترل:

برای مبارزه با این گیاه میتوان از علفکش سونالان با امولوسیون33.5درصد به نسبت2لیتر در هکتار قبل از رویش و یا تو-فور-دی پس از سبز شدن علف هرز استفاده کرد.

در مزارع آفتابگردان از اتال فلورالین به میزان3-3.5لیتر در هکتار به صورت مخلوط با خاک و در یک نوبت ویا در مزارع کنجد میتوان از آلاکلر به میزان5لیتر در هکتار بعد از کاشت و قبل از سبز شدن کنجد و در یک نوبت استفاده کرد.

 

---

قیاق(ذرت خوشه ای)

Sorghum halapense

Johnson grass

گیاهی است علفی چندساله از خانواده Poaceae که توسط بذر و ساقه های خزنده قابل تکثیر است.این گیاه ساقه زیرزمینی یا ریزوم قوی و قطوری دارد،ساقه های هوایی ان ماشوره ای و مانند بسیاری از گندمیان میانخالی است.ارتفاع این گیاه به 50تا150سانتی متر میرسد.


 

برگ قیاق باریک و بلند است و طول ان گاهی به 100سانتی متر میرسد در حالی که عرض ان از دو سانتی متر تجاوز نمی کند.گل اذین این گیاه خوشه ای باز و مخروطی شکل است،سنبله های ان اویزان وبه رنگ سبز یا قرمز متمایل به ارغوانی است. بلندی گل اذین از15سانتی متر تا50سانتی متر متغیر است.

قیاق سنبلچه های مضاعف دارد،یکی از انها بی پایه و تخم مرغی شکل است و نیم سانتی متر طول دارد،گلهایش هرمافرودیت و گلومهایش مقعر و بدون نوک و ریشک بوده که با موهای نرمی پوشیده شده است.گلوم تحتانی به ریشک مفصلی و تابیده ای که طول ان از10تا15میلی متر تجاوز نمی کند منتهی میشود.انتهای دو طرف گلوم تحتانی دندانه دار است. گلهای این نوع سنبلچه سه پرچم و یک تخمدان با خامه ای دراز و پر مانند دارد.سنبلچه دیگر باریک، پایه دار، و با مفصلی به ساقه گل دهنده متصل است، طول ان از5تا7میلی متر تجاوز نمی کند و گلومهایش مقعر و فاقد ریشک و گلهای آن نر و گاهی خنثی است که فقط از یک گلومل تشکیل یافته است.

دانه قیاق نسبتا درشت، شفاف، نوک تیز و تخم مرغی شکل است. رنگ دانه عنابی تند و مایل به سیاه است که قطر ان نزدیک 2تا3میلیمتر و طولش به 4تا 5میلیمتر میرسد. قیاق با آنکه به عنوان گیاه علوفه ای شناخته می شود مزاحمت زیادی نیز در مزارع ایجاد می کند و باعث آلوده ساختن محصول می گردد.این گیاه بیشتر علف هرز مزارع آبی به شمار می آید.ریشه های دائمی ان سطحی و نمو انها بدین ترتیب است که در نزدیکی سطح خاک به جلو می خزد و سپس یک قسمت از ان به سطح خاک نزدیک شده تولید ساقه می کند،در این موقع از زیر محل نمو ساقه ریشه هایی خارج می شود که به عمق زمین فرو می رود.عمل وجین چندان تاثیری در دفع این گیاه ندارد،عملیات کشاورزی باعث پخش ریزوم و انتشار ان در سطح مزرعه می شود.

قیاق علف هرزی است قوی که علاوه بر مزارع در کنار جاده ها و آبروها می روید و مورد چرای دام قرار می گیرد.این گیاه مانند سایر انواع سورگوم در بعضی شرایط به علت تراکم هیدروسیانیک اسید در برگهایش سمی است.در عین حال به دلیل قدرت تولیدی زیاد،دارا بودن ارزش غذایی مناسب،و دوام کافی ،ارزش علوفه ای خاصی دارد.در آسیا و منطقه مدیترانه، قیاق تنها جنس گونه سورگوم است که به وفور یافت می شود.

روشهای کنترل:

برای دفع قیاق باید سموم نفوذی مثل روغن مصرف شود تا ریشه های زیرزمینی از فعالیت باز بمانند. از سموم پولی بورکلریت، TCA،بروماسیل،وDMSA نیز می توان استفاده کرد.می توان با علفکش دالاپون به نسبت 5تا8کیلوگرم در هکتار یا رانداپ به نسبت10لیتر در هکتار،به هنگام گل دادن یا قبل از گلدهی در دفعات متوالی با این گیاه مبارزه کرد.

 

---

 

گندمک (Stellaria media)

گیاهی است یکساله و بهاره از خانواده میخک یا Caryofillaceae که عمدتاً از طریق بذر تکثیر می یابد. حضور آن در پارکها، چمن ها و باغها سبب اشغال سطح وسیعی از خاک می گردد. بهترین روش مبارزه عبارت است از استفاده از یک سم تماسی پیش از مرحله گلدهی.

علفهای هرز و مبارزه با آنها-قسمت سومH-p

جو موشی

Hordeum morinim

Wall barley(mouse barley)

 علف هرزی یکساله،از خانواده Poaceae ،دارای ریشه های افشان که از طریق بذر تولید مثل میکند. ساقه ها بالا رونده و دارای انشعاب،برگها در سطح دارای مو و به رنگ سبز،زبانک از نوع غشایی و طویل و بلند است.گل آذین از نوعSpik>Spikelet دارای 3گلچه که گلچه میانی هرمافرودیت و بقیه گلچه ها نر میباشند. لما دارای ریشکهای مودار، بذرها کوچک و طول آنها چهار برابر عرض آنها میباشد.

 این گیاه از علفهای هرز مزارع گندم، جو، سبزی و صیفی،یونجه و مراتع است.

روشهای کنترل:

1. دیفنزوکوآت(آونج) SL25% 4لیتر از 3برگی تا اواسط پنجه زنی علفها

کنف وحشی(قوزک)

---

کنف وحشی(قوزک)

Hibiscus trionum

Venice mallow

کنف وحشی ،گیاهی است یکساله که از طریق بذر تکثیر می یابد به ارتفاع25تا50سانتیمتر،با دمبرگها و ساقه هایی پوشیده از کرکهای زبر،ساقه های ان،عموما از طوقه اصلی منتج شده گرایش خزندگی ان بیش از ایستایی اش است.برگها از 3 تا5برگچه دندانه دار تشکیل شده که بریدگیهای عمیق هم در ان دیده میشود.کنف وحشی دارای گلهای منفرد و جذاب حشرات به قطر 4 سانتیمتر، به رنگ زرد گوگردی، با مرکز جام گل صورتی یا سیاه است. گلبرگها پس از شکفتن سریعاً میریزند و کاسه گل ساختمان کیسه مانندی را به خود میگیرد که بذرهای فراوانی در ان تشکیل میشود. میوه کنف وحشی کپسول است. گونه های دیگر این جنس شامل:H.rosa,H.esculentus,H.abelmoschusمیبا شد.

 کنف وحشی از علفهای هرز مهم باغهای میوه، مزارع پنبه، نیشکر، چغندرقند، سبزی و صیفی وزمینهای بایر است.

روشهای کنترل:

در مزارع پنبه از علفکش تریفلورالین(EC48%)به نسبت 2 تا 2.5لیتر در هکتار قبل از کاشت استفاده میشود.همچنین از دیورون(کارمکس)(wp80%) به میزان 3 کیلوگرم درهکتار. در مزارع کنجد از الاکلر(EC48%)به نسبت 5 لیتر در هکتار بعد از کاشت وقبل از سبز شدن کنجد و در یک نوبت استفاده میشود.
 

کاهوی وحشی(گاو چاق کن)

---

کاهوی وحشی(گاو چاق کن)

Lactuca scariola

Prickly lettuce

علف هرزی است یکساله و از خانواده Compositeae که توسط بذر تکثیر می یابد.دارای ریشه های طویل و زیرزمینی،ساقه ها بالا رونده،روی ساقه ها به طور پراکنده خارهایی وجود دارد،ساقه ها توخالی هستند.برگها بزرگ و لوبدارو دارای فرورفتگی های عمیق بوده ،روی رگبرگ میانی تعدادی خار وجود دارد.

روشهای کنترل:

برای مبارزه شیمیایی از علفکش تبو تیورون به میزان3-4لیتر در هکتار و یک نوبت در مزارع نیشکر استفاده میشود.

در مزارع کُلزا از تری فلورالین2تا2.5لیتر و اتال فلورالین3تا3.5لیتر در هکتار قبل از کاشت و مخلوط با خاک،در مزارع هویج از تری فلورالین2تا2.5لیتر قبل از کاشت و مخلوط با خاک و متروبوزین 1کیلوگرم در هکتار و در مرحله 2تا3برگی علفهای هرز استفاده میشود

 

چچم

Lolium temulentum

Along-Along

چچم یا گیج دانه گیاهی است یکساله و تک لپه ای از خانواده گندمیان(Poaceae یاGramineae) که از طریق بذر تکثیر می یابد. ساقه راست یا کمی گسترده،منفرد و چند تایی دارد.ارتفاع ان به 30 تا60و گاهی90سانتی متر میرسد.


برگ و غلاف برگ صاف و ظاهراً سبز،فاقد مو و ضمائم، و پهنک آن مسطح و باریک است.سنبله های این گیاه قائم،سخت، و مسطح و طول انها از30سانتیمتر متجاوز است.سنبلچه های چچم بر خلاف سایر گیاهان این جنس که دراز و کشیده اند، مسطح،پهن، وفشرده اند که6تا8گل درآنها دیده میشود.این سنبلچه ها سبز رنگ هستند. و به طور منفرد و متناوب در دو ردیف روی ساقه گل دهنده و در کنار فرورفتگی ان قرار گرفته اند. به قسمتی که لبه باریک آنها مقابل محور ساقه واقع شده سنبله را مسطح می نماید. طول محور گل10تا30سانتی متر است.گلومها سخت و عموما مساوی سنبلچه یا درازتر از ان هستند.طول گلوم گاهی به 3میلیمتر میرسد. انتهای گلومل تحتانی نوک تیز، خشک و غشایی است. گاهی ریشک دارد وگاهی بدون ریشک است. گلومل فوقانی ان دارای دو دندانه است.دانه چچم داخل دو گلومل قرار دارد و بر خلاف سایر گونه هاقطور، بادکرده،شیاردار و عاری از موست.طول بذر چچم2تا6میلیمتر است.

چچم در اراضی زیر کشت غلات و سایر محصولات، زمینهای قابل چرا یا مراتع دائمی واراضی بایر می روید. در مزارع گندم،علاوه بر اینکه مانند سایر علفهای هرز،آب،نور،و مواد غذایی خاک را که باید برای گیاه زراعی مصرف شود جذب میکند دانه های با محصول مخلوط میشود و به دلیل سمی بودن برای انسان و دام ایجاد مسمو میت میکند که در این حالت ارزش غذایی محصول را به طور قابل توجهی میکاهد.سمیت ان مربوط به وجود تمولین اسید و یکی از گلوکوزیدها به نام ساپونین میباشد که برای انسان و دام خطرناک است. قارچ Endoconium temulentum که در دوره حیات چچم به صورت همزیست با ان نشو و نما میکند میسیلیومهای خود را وارد اعضای ان میکند و بی انکه به بافتهای چچم صدمه ای برساند داخل دستگاه تولید مثل گیاه شده دانه ها را نیز آلوده می کند.

روشهای کنترل:

برای مبارزه با این علف هرز میتوان قبل از کشت از علفکش ترفلان به میزان2.5لیتر در هکتار و یا بعد از رویش از علفکش دالاپون به میزان5تا8 کیلوگرم در هکتار استفاده کرد. همچنین در مزارع غلات از دیکلوفوپ متیل (ایلوکسان)EC36% به میزان2.5لیتر در هکتار استفاده میشود.

نیلوفر سفید

---

نیلوفر سفید (Nymphea alba)


گیاهی است چند ساله آبزی از خانواده Nympheaceae که مشکلات پوششی شبیه به آزولا را ایجاد میکند

. از گلهای سفیدرنگ بزرگ آن عصاره بسیار خوشبویی به نام Nymphaine استخراج می شود که بسیار معطر است.

باید به خاطر داشت که استفاده از سموم علف کش جهت مبارزه با علفهای هرز آبزی باید با احتیاط همراه بوده و در حالت کلی توصیه نمی شود.

بهترین کار جمع آوری آنها است.

 

 

پنیرک(توله)

---

پنیرک(توله)

Malva neglecta

Common mallow

گیاهی است یکساله زمستانی یا دو ساله از خانواده Malvaceae که ازدیاد ان از طریق بذر صورت میگیرد.برگهای این گیاه ساده،قلبی شکل وبه طور متناوب روی ساقه قرار گرفته اند. رگبرگهای پنجه ای دارند و موهای ستاره ای شکل چند سلولی انها را تزیین کرده است.در قاعده هر برگ دو گوشوارک قرار دارد. برگها دارای5تا7 لوب غیر واضح هستند.


 

گلهای توله منظم و هرمافرودیت است.کاسه گل از سه کاسبرگ آزاد منظم و جام از 5 گلبرگ آزاد منظم و سفیدرنگ تشکیل یافته است.طول اجزای جام و کاسه با یکدیگر مساوی است.نافه از پرچم های متعدد و به صورت لوله ای در داخل گل که از پیوستن میله ها به وجود آمده، تشکیل شده است.انتهای پرچم آزاد است مادگی از تعداد زیادی کارپل که هر کدام یک تخمک واژگون دارد، تشکیل یافته است.میوه پنیرک گرد،فشرده و سطح خارجی آن ناصاف و خشن است و دانه های آن قهوه ای رنگند.

این گیاه معمولاً در زمینهای زراعی و بایر و مرطوب و هچنین اطراف آبروها روییده میشود.دام از این علف تغذیه میکند،ساکنان مناطق جنوبی کشور نیز از گیاه توله به صورت خام یا پخته استفاده میکنند.

روشهای کنترل:

در مزارع غلات(گندم وجو)از علفکش مکوپروپ پی+دیکلوپروپ پی+MCPA(SL60%)به نسبت2.5لیتر در هکتار و در مرحله5تا6 برگی شدن گندم استفاده میشود.همچنین تری بنورون متیل(گرانستار) DF75% به میزان 15-20گرم در هکتار.

در مزارع پنبه از اتال فلورالین(EC33.3)به نسبت3تا3.5لیتر در هکتار قبل از کاشت و به صورت مخلوط با خاک در یک نوبت استفاده میشود.

در مزارع نیشکر برای مبارزه با گونه M.parviflora از متریبوزین(DF75%,WP70%)به نسبت 2-4 کیلوگرم به صورت لکه ای قبل و بعد از ظهور علف هرز در یک نوبت استفاده میشود.

در مزارع کلزا از سم هالوکسی فوپ اتوکسی اتیل(EC12.5%)به نسبت 2 لیتر در هکتار استفاده میشود(زمانی که حداقل دمای شبانه روز به پایینتر از 5 درجه سانتیگراد میرسد از مصرف این علف کش باید خودداری شود.)

گل جالیز

---

گل جالیز

Orobanche SP

Broom rape

گل جالیز گیاه انگلی بدون کلروفیلی از خانواده Convolvulaceae است که به وسیله بذر تکثیر می یابد. خسارتی که این گیاه وارد می آورد در بعضی از سالها تا95درصد کل عملکرد مزرعه میرسد. گل جالیز گیاهی است علفی با برگهای فلس مانند که مجموعا150ً گونه مهم دارد که در سراسر جهان پراکنده اند.درایران30گونه از این جنس وجود دارد. جنس Orobancheمیزبانهای متعدد و فراوانی دارد که از جمله خیار، خربزه، طالبی، هندوانه، کدو، توتون،گوجه فرنگی،یونجه،افتابگردان وسیب زمینی را میتوان نام برد.



گل جالیز دارای ساقه گوشتی به رنگ سفید مایل به زرد است که ارتفاع ان به30تا40سانتی متر میرسد.گلهایی به رنگ زرد مایل به بنفش دارد که رنگ ان در حاشیه تیره تر میشود.گلها گاهی ارغوانی هستند و تولید بذر فراوان میکنند. این گیاه به حالت طفیلی روی ریشه بعضی گیاهان به سر میبرد.

ریشه گیاه گوشتی و به رنگ قهوه ای روشن تا قهوه ای تیره و آبدار است که عمق ان بسته به عمق ریشه میزبان متفاوت خواهد بود.برگهای ان فلس مانند،کوچک وبه رنگ قهوه ای تا قرمز مایل به قهوه ای است.


 

گل نروماده مجتمع است و به صورت خوشه انتهایی یا سنبله انتهایی،و به ندرت به صورت منفرد،ظاهر میشود.هرگل معمولا در کنار یک برگ فلس مانند جای دارد.کاسه گل از چهار کاسبرگ پیوسته تشکیل شده ورنگ ان سفید نزدیک به زرد است. جام گل لوله ای و پیوسته است و از5گلبرگ تشکیل شده است.رنگ آن قهوه ای کمرنگ و انتهایش بنفش بوده دارای چهار پرچم و مادگی و دو برچه است. تخمدان یکخانه،فوقانی و محتوی تعدادی تخمک واژگون است. میوه،خشک و شکوفا است که پس از رسیدن با شکافهای طولی باز میشود و بیرون میریزد.بذر گل جالیز کوچک و ذخیره ان کم است و تا 12 سال در زمین باقی میماند.

روشهای کنترل:

1. پیشگیری از ورود بذرگل جالیز به مزرعه بخصوص همراه کود دامی مهمترین است.

2. استفاده از گیاهان تله: ذرت، آفتابگردان، کتان و ترب وحشی

3. کنترل بیولوژیک با استفاده از حشره Phytomyza orobanche که پارازیت کپسول گل جالیز است.

4. مبارزه با گل جالیز با کندن آن به دفعات، آیش گذاردن زمین، ضدعفونی کردن خاک و کاشت بذرهای مقاوم انجام میشود.

5. برای مبارزه شیمیایی از محلول نمک و سموم الیل الکلA-Aباغلظت4 تا5درهزار، محلول 50درصد بوتیل استر با غلظت1تا2درصد وتو-فور-دی با غلظت2تا3درصد،و دی نواک5 DNC درصد استفاده میشود.

6. درسطوح محدود از متیل بروماید نیز می توان استفاده کرد

آلاله

---

آلاله (Ranunculus repens)
این گیاه که به Butter cup یا جام کره موسوم است از خانواده آلاله یا Ranunculaceae بوده، چند ساله است و از طریق غده و دانه تکثیر می یابد. در حاشیه مزارع رشد کرده و خسارت می زند.

علی رغم اینکه آلاله گیاهی چند ساله است با این وجود بهترین روش مبارزه با این گیاه به دلیل نرم بودن برگها و ساقه، عبارت است از استفاده از یک سم تماسی پیش از مرحله گلدهی.

__________________
 

 

شقایق وحشی(گل چشم درد)

---

شقایق وحشی(گل چشم درد)

Papaver SP

Field poppy

گیاهی است علفی یکساله از خانواده Papaveraceae که از طریق بذر تکثیر می یابد دارای ساقه های راست یا نیمه راست، کرکی و دارای شیرابه بی رنگ، برگها لوبدار، متناوب و دارای برگهای دمبرگدار و بدون دمبرگ است. گلها منفرد و دارای4دمبرگ، گلبرگها دارای خال سیاهرنگ در قاعده است. میوه ان از نوع کپسول بدون کرک و دارای 8تا12 اشعه در انتها میباشد


 

نی (Phragmites commonis syn. P. australis , poaceae)
 

علف هرزی چندساله از خانواده گندمیان (Poaceae) که از طریق ریزوم و بذر تکثیر می شود،. این علف هرز در بسیار ی از آبگیرها ، حاشیه رودها، زمین های بایر، شالیزارها، مرداب ها و دریاچه ها رشد می کند. علاوه بر اینکه حجم زیادی از آب را که یک عنصر حیاتی برای کشاورزی است تبخیر می نماید، به دلیل ته نشین شدن رسوبات در لابلای شبکه گسترده ریشه این گیاه، آبگیر را به لجن زار تبدیل خواهد کرد. علاوه برآن جایگاه مناسبی برای زمستان گزرانی حشرات محسوب می گردد. این گیاه دارای بیوماس بالایی است و بین 80 تا 200 تن در هکتار ماده خشک تولید می کند. وجود رگه های سیلیس در برگها و ساقه ها باعث برنده بودن این گیاه شده و دام رقبتی به خوردن آن ندارد. این علف هرز جزو علفهای هرز درجه یک و اصلی جهانی محسوب می شود.

روش کنترل، قطع کردن طی چندین مرحله از طوقه و یا استفاده از یک سم سیستمیک در مرحله گلدهی

__________________

 

علف قناری(علف خونی یاخونی واش)

---

علف قناری(علف خونی یاخونی واش)

Phalaris minor

Canary grass(Littleseed canarigrass)

گیاهی است یکساله که از طریق بذر تولید مثل می کند. از خانواده Poaceae(Gramineae) دارای ساقه های راست و برگهای پهن و طویل،گل آذین ان از نوعSpike و خوشه چه ها دارای 3گلچه که یکی زایا و دو تای دیگر نازا میباشند.گلچه ها دارای موهای ابریشمی و کوتاه،گلوم ناوی شکل و بال دار بوده و دارای یک یا چند دندانه است.گلوم های محاصره کننده گلچه ها انتهای تیز و تا خورده دارند.گیاهچه ها اگر از ناحیه طوقه شکسته شوند اغلب ماده قرمز رنگ خونی تراوش میکنند.منشا اصلی ان ناحیه مدیترانه است و گونه های دیگر شامل P.paradoxa




,P.brachystachis میباشد.علف خونی از علفهای هرز مهم مزارع گندم، جو، یونجه زارهای جوان و سایر گیاهان زراعی و مرتعی است.

روشهای کنترل:

در مزارع غلات از سم ترالکوکسیدیم (گراسپ) SC25% به میزان 2/1 لیتر در هکتار از 3-2 برگی تا اواسط پنجه زنی علف هرز می توان استفاده کرد

خرفه(پروین)

---

خرفه(پروین)

Portulaca oleraceae

Common purslane

گیاهی است یکساله و چهار کربنه که بوسیله بذر تکثیر می یابد،با ساقه های گوشتی لطیف و منشعب از ناحیه طوقه که یک توده متراکم خزنده را به وجود می آورد. برگهای گوشتی،براق و لطیف که بصورت مجتمع بر روی ساقه ها قرار دارند واجتماع آنها به صورت متناوب قرار میگیرد.برگها فاقد دمبرگ بوده،متقابل یا چتری بر روی ساقه قرار میگیرند.

گلها با گلبرگهای 5تایی زردرنگ که فاقد دمگل میباشند به صورت منفرد بر روی محور گل دهنده قرار گرفته اند.در روزهای آفتابی گلها باز میشوند. تولید کپسول بذر میکنند بذرها داخل کپسولها به رنگ سیاه متمایل به قهوه ای،ریز،قلوه ای شکل وکمی فشرده و در انتها دارای یک حفره توخالی میباشد.

 

خرفه به علت داشتن قدرت تطابق با شرایط مختلف آب و هوایی،طول روز،درجه حرارت ونیز داشتن بذرهایی با قوه نامیه بالاو دوره خواب طولانی در اکثر نقاط دنیا جزء علفهای هرز باغهای چای،مزارع سبزی و صیفی، پنبه، توتون وزمینهای غیر زراعی به شمار میرود.




روشهای کنترل:

در مزارع ذرت ازETCP(EC82%)+ایمن کننده دی کلراید به نسبت4-6لیتر در هکتار قبل از کشت و مخلوط با خاک در عمق10سانتیمتر استفاده میشود.

در مزارع سویا از علفکش بنتازون(SL48%)به نسبت3لیتر در هکتار بعد از 2 تا3برگی شدن سویا استفاده میشود.

در مزارع کنجد از الاکلر(EC48%)به نسیت5لیتر در هکتار بعد از کاشت و قبل از سبز شدن کنجد در یک نوبت استفاده میشود.

علف هفت بند

---

علف هفت بند
Polygonum spp
Knot grass

گیاهی است یکساله از خانواده polygonaceae به طول30 تا60 سانتی متر که دارای گلهای کوچک و صورتی رنگ و ساقه صورتی رنگ است. این گیاه ریشه سطحی دارد و از طریق بذر تکثیر میابد. ساقه های این علف ممکن است در قسمتهای تحتانی تولید ریشه های فرعی کند.برگهای باریک و نیزه ای شکل آن به صورت متناوب بر روی ساقه قرار گرفته اند و غالباً بر روی سطح آنها لکه های بنفش یا صورتی به شکل عدد 7 مشاهده میشود.

 

گره های آن مشخص است مانند سایر گونه های این خانواده دارای غلاف غشایی مشخص است. گلهای ریز صورتی یا قرمز رنگ ان به صورت خوشه های فشرده انتهایی و جانبی به حالت افراشته دیده میشوند. گل آذین خوشه ای،1-5گلبرگ کوچک که گلها در بغل برگها قرار میگیرند

 

علفهای هرز جنس polygonum ممکن است با تو لید ماده سمی خاصی بر روی پوست حیوانات(سفیدمو)اثر کرده،باعث ایجاد خارش،تورم پوستی و کاهش وزن در آنها شوند.

علف هفت بند در باغها، مزارع چغندرقند، سبزی و صیفی، توتون،مراتع و زمینهای بایر میروید.



روشهای کنترل:

برای مبارزه با این علف هرز می توان از وجین دستی استفاده کرد

بارهنگ سرنیزه ای(کاردی)

---

بارهنگ سرنیزه ای(کاردی)

Plantago lanceolata

Buckorn plantain

علف هرزی است چندساله،از خانواده Plantaginaceae که از طریق بذر و ساقه هایی که از ریشه منشا میگیرند تکثیر می یابد.ریشه ها سطحی،سفت و محکم و ریشه چه ها سیلندری شکل هستند. دارای ساقه های راست ،سیلندری وبدون برگ است.در قسمت انتهایی ساقه گلها به صورت مجتمع و خوشه ای دیده میشوند.دارای برگها منشعب،ساده،نیزه ای شکل،طویل و باریک و به سمت قاعده در سمت دمبرگ باریک شده اند.دارای رگبرگهایی طویل و محکم بوده،و دارای گلهای سفید و متمرکز در خوشه میباشد